Jeszcze raz o zasobach wewnętrznych, czyli Mrs Elton ma głos

A pani Churchill nie ma prawdopodobnie ani tyle zdrowia, ani tyle humoru, by gustowała w podobnym odosobnieniu. A może nie posiada dostatecznych zasobów wewnętrznych, których wymaga życie na wsi. Zawsze byłam zdania, że kobiecie nigdy dość zasobów wewnętrznych; jestem głęboko wdzięczna, że mam ich tak wiele, co mnie uniezależnia od życia towarzyskiego. (Jane Austen, Emma; podkreślenie moje)

Bydlęta klękają

Christe (…) nate ad salvandum humanum genus et ad liberandam creaturam universam. Tak modlimy się dziś w jutrzni: Narodzony dla zbawienia rodzaju ludzkiego i wyzwolenia całego stworzenia. Dobrze, że władze miejskie w Warszawie zrezygnowały z sylwestrowych fajerwerków w tym roku, właśnie ze względu na stworzenie.

z mojej choinki

moja tegoroczna szopka

Najpiękniejsza dla mnie kolęda

Już o niej nieraz pisałem, podawałem fragmenty, tutaj prezentuję ją in extenso:

Let us the Infant greet,
In worship before Him fall,
And let us pay Him homage meet
On this His festival.

Let us to the Infant sing
And bring Him of gifts rich store;
Let us honour our Infant King
With praise for evermore.

Let us to the Infant kneel
And love Him with faithful love,
And let our joyous anthems peal
For Him who reigns above.

Glad hymns in the Infant's laud
Sing we to Him while we may;
In heaven where He is throned as God
Our service He will pay.

Be we to the Infant true,
While we are dwelling on mould,
And He will give us our wages due,
A crown of purest gold.

Zaraz następna w kolejności, a może i ex aequo, jest ta:

Anioł pasterzom mówił:
Chrystus się wam narodził!
W Betlejem, nie bardzo podłym mieście
Narodził się w ubóstwie,
Pan wszego stworzenia.

Chcąc się dowiedzieć tego
Poselstwa wesołego,
Bieżeli do Betlejem skwapliwie,
Znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

Taki Pan chwały wielkiej
Uniżył się Wysoki.
Pałacu kosztownego żadnego
Nie miał zbudowanego,
Pan wszego stworzenia!

O dziwne narodzenie,
Nigdy niewysłowione!
Poczęła Panna Syna w czystości,
Porodziła w całości
Panieństwa swojego.

Już się ono spełniło,
Co pod figurą było:
Aarona różdżka ona zielona
Stała się nam kwitnąca
I owoc rodząca.

Słuchajcież Boga Ojca,
Jako wam Go zaleca:
Ten ci Syn mój najmilszy, jedyny,
W raju wam obiecany.
Jego wy słuchajcie!

Bogu bądź cześć i chwała,
Która by nie ustała,
Jak Ojcu, tak i Jego Synowi,
I Świętemu Duchowi,
W Trójcy jedynemu.

Tomasz z Canterbury

Ze św. Tomaszem znamy się już prawie 30 lat, od czasów, gdy czytałem Mord w katedrze T.S. Eliota. Tomasz został zamordowany za wolność Kościoła, Oblubienicy Chrystusa. Dziś jego liturgiczne wspomnienie, które można dodać w jutrzni Oktawy Narodzenia Pańskiego. Niech wstawiennictwo Tomasza, biskupa i męczennika, sprowadzi na nas zbawcze skutki Bożej pomocy.

męczeństwo św. Tomasza

Gaude, Thoma, de cuius victoria
Ortus Christi cumulantur gaudia.

Męczeństwo dzieci z Betlejem

Tylko w jedną noc aniołowie śpiewali na ziemi, tylko przez pewien czas gwiazda na niebie głosiła nadejście Mesjasza. Potem dla Świętej Rodziny było zwykłe, codzienne, mniej lub bardziej szare życie, z cierpieniem, trudnościami, a nawet prześladowaniem. W to ostatnie wpisuje się i męczeństwo dzieci, które za Chrystusa zabito w Betlejem na rozkaz Heroda, a które Kościół dziś wspomina w czerwonych szatach liturgicznych. Teraz idą za Barankiem bez skazy i mówią zawsze: Chwała Tobie, Panie.

Mrs Elton, czyli cytat, dla którego warto czytać Miss Austen

Pan Bóg obdarzył mnie takimi zasobami wewnętrznymi, że świat nie jest mi potrzebny. Mogę się bez niego obejść. Dla tych, którzy nie posiadają podobnych zasobów,  to inna sprawa, ale moje życie wewnętrzne czyni mnie całkiem niezależną. (Jane Austen, Emma)

Słowo żywota

Na początku było Słowo, i Słowo było ku Bogu, i Bogiem było Słowo (J 1:1); Słowo przyszło do swej własności, a swoi Go nie przyjęli (J 1:11); Słowo stało się ciałem i rozbiło namiot między nami (J 1:14). Z tych trzech wersów Ewangelii według św. Jana, patrona dzisiejszego, mamy całą zwrotkę paradoksów:

Bóg się rodzi, moc truchleje,

Pan niebiosów obnażony;

ogień krzepnie, blask ciemnieje,

ma granice Nieskończony.

Wzgardzony Okryty chwałą,

śmiertelny Król nad wiekami.

A Słowo ciałem się stało

i mieszkało między nami.