Czyste srebro

O 4:00 w nocy srebrzysty blask księżyca wlewał mi się przez okno. To ciekawe, że w językach śródziemnomorskich księżyc jest rodzaju żeńskiego: po łacinie luna, po grecku σελήνη. W językach germańskich księżyc jest rodzaju męskiego, jak na przykład staroangielskie mōna. Nie wiem, jak jest w językach celtyckich.

Słońce i księżyc

Chociaż słońce jest obrazem Chrystusa, to ja jednak wolę księżyc i jego srebrzystą poświatę niż palące promienie słońca. W łacinie i w grece, i związanych z nimi mitologiach, księżyc jest rodzaju żeńskiego, a słońce męskiego. W językach germańskich i w językach elfów jest odwrotnie: księżyc jest rodzaju męskiego, a słońce żeńskiego. Dlaczego tak jest, nie wiem.