I znowu o hymnach

Dzisiaj, kiedy w nieszporach odmawia się hymn napisany przez świętego Piotra Damianiego, polecam artykuł o hymnach tego autora, używanych w obecnym brewiarzu. Trydent ich nie docenił, dopiero Sobór Watykański II znalazł dla nich godne miejsce w liturgii, w dni poświęcone Maryi, Matce Bożej.

Warto przypomnieć, że zamiast wykorzystać te starożytne hymny, w reformie uroczystości Wniebowzięcia Maryi, przeprowadzonej przez Piusa XII, wprowadzono nowe hymny, ułożone przez jakiegoś jezuitę, zupełnie pozbawione pobożności i wrażliwości liturgicznej.

Może kiedyś dopiszę ciąg dalszy

Modlitwa do świętej Klary, tak na szybko, na spacerze z psem:

Klaro, sławimy ciebie,

Oblubienico Pana,

Niech nas wspomoże teraz

Twoja modlitwa świetlana.

Nowatorskie, ale piękne

Jeśli zajrzymy do łacińskiej jutrzni niedzieli pierwszego i trzeciego tygodnia, to znajdziemy tam piękny hymn na świętego Ambrożego, Aeterne rerum conditor. Tymczasem w polskiej liturgii w tym miejscu mamy hymn Witaj, dniu pierwszy. Nie znam pochodzenia tego hymnu, ale raczej nie jest on starożytny. Hymn świętego Ambrożego jest hymnem porannym, a właściwie jeszcze wcześniejszym niż poranek, bo mówi o pianiu koguta. Nie ma w nim żadnych odniesień do tajemnicy paschalnej, mówi po prostu o początku dnia i o skrusze za grzechy. Polski hymn inaczej, cały poświęcony jest zmartwychwstaniu. I muszę przyznać, że mimo całego mojego sentymentu dla świętego z Mediolanu, to polski hymn bardziej mi się tutaj podoba.

Podobna sytuacja jest w drugich nieszporach pierwszej i trzeciej niedzieli. W łacińskiej wersji mamy hymn, przypisywany niekiedy świętemu Grzegorzowi Wielkiemu, Lucis creator optime, który opowiada o stworzeniu światła według opisów Księdze Rodzaju, i o pokucie – temat nieco dziwny na niedzielę. Paschalnych nawiązań w nim nie ma, w przeciwieństwie do hymnu z polskiej liturgii, który mówi o Zmartwychwstaniu Jezusa. Tutaj zdecydowanie bardziej podoba mi się hymn w polskich wersji.

Taka dobra nauczycielka

Wszyscy się nią zachwycali, wszyscy ją chwalili, że taka dobra z niej nauczycielka. Taka dobra, że podyktowała dzieciom: Zapiszcie dzisiejszy temat– lekcja głuptaków w klasie czwartej.

Podsyca

Współczucie Najświętszej Dziewicy podsyca Jej modlitwę, płonącą w głębinach naszej istoty jak lampa. Płomień tej lampy nie drży. Jest to światło Ducha Świętego, niewidzialne, a Jej miłość do nas podtrzymuje jego płomień. (Thomas Merton)

Chociaż mało kocham

Bardzo lubię na pierwszy piątek miesiąca pieśń Kochajmy Pana. A zwłaszcza jej fragment: O, pójdź do Niego, wszystko stworzenie, Sercu Jezusa złóż dziękczynienie. Kosmiczny kult w Sercu Jezusa, który, jak powtarzamy w pieśni z Listu do Efezjan w poniedziałkowych nieszporach, zrekapitulował w Sobie wszystko. Cały kosmos, wszelkie stworzenie, ma przez to udział w odkupieniu i chwale.

Taka niby zwykła pieśń, zwykłe, pobożnościowe nabożeństwo, a treść tak wielka.

Oczywiście wiem

Wiem oczywiście, że dziś jest rocznica śmierci Tolkiena, ale nie wiem zupełnie, co miałbym napisać. Tyle razy już pisałem, w końcu można się wypalić.