Proboszcz w ławce

Babeczka z kamienicy obok opowiada, że prześladuje ją proboszcz. Że zaczęła chodzić do innego kościoła, ale jak się obejrzy w ławce, to obok niej siedzi proboszcz. Że on to w ogóle ma prywatny mieszkanie, które wynajmuje bezdomnym. I że w ogóle jest wychowankiem Rysia. A to wiadomo, czym pachnie. Ona zawsze była trochę dziwna. Podejrzewam, że ma jakieś zwidy.

To ona mi kiedyś mówiła, że jej znajoma, najlepsza pani doktór weterynarz w Polsce, powiedziała, że psom trzeba czasami dawać zepsute mięso, bo tego potrzebują.

Trzy miesiące za wcześnie

Zacząłem się zastanawiać, czy w żłobie Jezusa było siano lub słoma. Ewangelia o tym nie wspomina. Czy siano w ogóle w Biblii się pojawia? Słoma tak. Hymn Seduliusza z jutrzni Narodzenia Pańskiego wspomina o sianie, ale antyfony żadne nie wspominają. Może to kolejna pobożna tradycja, której szczytem jest chyba jeden z wierszy Wojtyły.

Dopisałem

Dopisałem dwie zwrotki do modlitwy-pieśni ku czci świętej Klary z Asyżu. W komentarzach. 

Communicantes

Jeżeli we mszy używany jest Kanon rzymski, to usłyszeć możemy takie słowa: zjednoczeni z całym Kościołem. Rzecz w tym, że w łacińskim tekście Kanonu takich słów nie ma. Jest powiedziane tylko tyle: communicantes. A to nie znaczy zjednoczeni, lecz jednoczący się, jednocząc się, gdyż jest to imiesłów czasu teraźniejszego strony czynnej. Nie wiem, jak to wygląda od strony teologii, ale od strony gramatyki jest tak, że my nie jesteśmy już zjednoczeni – wtedy byłby imiesłów czasu przeszłego w stronie biernej, tylko że dopiero jednoczymy się w momencie wymawiania tych słów i sprawowania misteriów. Tu i teraz jest najważniejsze przy sakramentach.

I nie ma też w łacińskim teście słów z całym Kościołem, to dodano po polsku dla wyjaśnienia, z kim ma się dokonywać zjednoczenie. Ale przecież to może też znaczyć: my, tu obecni, jednocząc się jedni z drugimi, wspominamy za czcią świętych.

Chyba 802. rocznica jest dzisiaj

Czyli jeszcze raz o Krzyżu, w dzień stygmatów świętego Franciszka.

Collaudétur Crucifíxus,

Tollens mundi scélera,

Quem laudat concrucifíxus,

Crucis ferens vúlnera,

Francíscus prorsus inníxus

Super mundi foédera.

Amen. 

Moje słownictwo

Przestrzeń, zasoby, przebodźcowanie... Słowa, których prawie wszyscy używają, a których ja nie lubię i nie używam. Przecież można mówić bez tej psychologicznej nowomowy. Nie mam siły, nie mam czasu, nie mam możliwości, co złego jest w tych zwrotach? Że za bardzo dosłowne? To raczej dobrze.

Kiedyś widziałem napisane: przeboćcowanie. 

Krzyż chwalebny i życiodajny