Zła psalmodia i szalona AI

U franciszkanów dziś święto świętej Klary z Asyżu, a u klarysek jej uroczystość. W brewiarzach franciszkańskich i w internetowej liturgii godzin w drugich nieszporach jest podana zła psalmodia, taka sama, jak w pierwszych nieszporach. Tymczasem w drugich nieszporach są inne psalmy, takie jak w drugich nieszporach tekstów o dziewicach, czyli psalmy 122 i 127. Nie mam pojęcia, skąd wziął się taki błąd.

AI podaje mnóstwo łacińskich hymnów o świętej Klarze, i łacińskich antyfon, pochodzących z łacińskich brewiarzy franciszkańskich, przed– i posoborowych. Ale jest w tym bardzo niekonsekwentna, bo na przykład podaje jakiś hymn, a chwilę później, kiedy o niego pytam, twierdzi, że taki hymn na w ogóle nie istnieje. Kazałem jej szukać w źródłach, i teoretycznie kilka hymnów znalazła, ale są one tak zepsute metrycznie, że nie wiem, czy są oryginalne, czy też AI sama je niezdarnie stworzyła. Szkoda, bo zależało mi na tych hymnach.

Zwróćcie uwagę

Scena spotkania Eliasza z JHWH jest jednym z najpiękniejszych, banalnie mówiąc, fragmentów Pisma Świętego. Wichura, trzęsienie ziemi, ogień– wszystko to przewala się nad prorokiem zamkniętym w grocie. Zwróćcie uwagę, że to są te objawy przychodzenia Boga, które były też na Synaju, kiedy Bóg dawał swoje przykazania Mojżeszowi. Bóg jest bardziej ukryty niż to, co tylko zwiastuje jego przyjście.

Na jeziorze znowu mamy wicher. Zwróćcie uwagę na słowa Piotra: Panie, każ mi przyjść do siebie. Nie: każ mi chodzić po wodzie, tylko wyraźnie i konkretnie przyjść do Ciebie. Nie jest ważne, czy umiemy chodzić po wodzie, czy nie, ważne jest, czy idziemy w kierunku Jezusa.

Miesiące wakacyjne

Upał był nie do zniesienia. Wczoraj zrobiło się chłodniej i miałem zamiar iść na pobranie krwi dla zbadania poziomu litu, ale popsuła się winda, a ja byłem po wieczornym, nocnym (1:30) i porannym wyprowadzaniu Huana, i wizja kolejnej wspinaczki na 7. piętro pozbawiła mnie sił. I tak w nocy kręciło mi się w głowie, myślałem, że zasłabnę na schodach i będę leżał aż do rana. Dziś jest chłodno i winda chodzi.

Lipiec kojarzy mi się barwą z Wielkanocą, bo to Maria Magdalena i Tomasz Apostoł. Sierpień jest dla mnie franciszkański, bo to Najświętsza Maryja Anielska z Porcjunkuli, i święta Klara. W tym miesiącu można powiedzieć, że czuć średniowieczne Włochy w klimacie i w lekturze. Całe moje dzieciństwo i lata młode, aż do studiów, upłynęły w cieniu franciszkańskiego kościoła. Klarę poznałem lepiej dopiero jakieś dwa lata temu, więcej o niej czytając. W tym roku, w 800-lecie śmierci św. Franciszka mam do przeczytania jego biografię, może zdążę.

O co się modlę w dzień Matki Bożej Anielskiej

Aby Bóg zachował mnie od kapłanów głupich, tępych, pysznych, niegodziwych i smrodliwych. Jak wytłumaczyć inaczej niż tępotą to, że odczytano w czasie dzisiejszej mszy: Zjednoczeni z całym Kościołem obchodzimy święty dzień, w którym została poczęta bez grzechu Niepokalana Dziewica Maryja? Czy dziś jest ósmy grudnia? Jeśli się ktoś na kalendarzu nie zna, to czy można mu powierzyć sprawowanie najświętszych na całej ziemi Misteriów? Budzi to we mnie gniew, z jakim Jezus wypędził ze świątyni tych, którzy ją bezcześcili.

Boga naszego Rodzica, Maryja,

świętych aniołów cały chór czcigodny

niech przy nas stoją, zawsze tu obecni,

i wszyscy święci. (z hymnu o świętych Aniołach)

Ja jak szczep winny wydałam woń wdzięczną, a kwiaty moje dadzą owoce czci i bogactwa (Syr 24:23, używane w dzień Najświętszej Maryi Anielskiej)

Wino i awokado

Myślałem, że zestarzeję się jak dobre wino. Tymczasem widzę raczej awokado.

Opiewaj, o nieśmiertelna

Zawsze wolałem Iliadę niż Odyseję. Do tego stopnia, że do tej pory nie mam krytycznego wydania Odysei. Jest ona przede wszystkim nudna, Odyseusz nie budzi sympatii. Dwie tylko rzeczy mnie interesują w Odysei: epizod z Kirke i tak zwana nekuia, czyli zaglądanie przez Odyseusza do krainy zmarłych. Tam mamy prawie całą mitologię streszczoną.

Marek Aureliusz

Czytałem jego Rozmyślania na pewno, i równie na pewno nic, ale to zupełnie nic z nich nie pamiętam.