Matka łaski Bożej

Dziś w Karmelu wspomnienie Najświętszej Maryi, Matki łaski Bożej. Oficjum zaczyna się od słów: Uwielbiajmy Chrystusa Odkupiciela, który chce, byśmy wszystkie dobra otrzymywali przez Maryję. Matka pośredniczka, przez której ręce spływają wszystkie łaski. Znalazła łaskę u Pana, jak mówi Pismo, dlatego może ją teraz wszystkim rozdzielać.

Conditor alme siderum

Hymn nieszporów, który będziemy dzisiaj śpiewać po raz ostatni, był kiedyś przypisywany św. Ambrożemu, ale to było raczej błędne przypuszczenie. Hymn, tak jak i prawie cała reszta hymnów adwentowych, mówi o podwójnym przyjściu Jezusa. Pierwsze strofy mówią o pierwszym przyjściu, o narodzeniu z Dziewicy, przez które Jezus przyniósł światu zbawienie, i właściwie dopiero ostatnia zwrotka przed doksologią mówi o powtórnym przyjściu Jezusa jako Sędziego całego kosmosu. Wspominamy pierwsze przyjście, czekamy na drugie, ze świadomością, że bez pomocy Jezusa nie zdołamy go doczekać w czystości serca, bo zagraża nam hostis perfidus, wróg przewrotny, od którego tylko Chrystus Pan może nas wybawić.

Dodać można, że w oryginalnej wersji hymn ma jeszcze jedną zwrotkę, pomijaną w liturgii, a mówiącą o wieczornym przeznaczeniu tego hymnu. Jest w nim też wyraźne nawiązanie do hymnu o uniżeniu Chrystusa z Listu do Filipian. No i piękne jest nazwanie Jezusa stwórcą gwiazd, w grudniu, miesiącu, w którym, obok sierpnia, gwiazdy są chyba najlepiej widoczne. Tak przynajmniej pisała Tove Jansson.

Dzisiaj w Karmelu, dzisiaj w Karmelu wesoła nowina

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Matki łaski Bożej. Kiedyś obchodzone 23 lipca, ale z powodu świętej Brygidy przeniesione na dzisiaj, trochę szkoda. Wezwanie nam mówi, że Chrystus Odkupiciel chce, abyśmy wszystkie dobra otrzymywali przez Maryję. W jutrzni sławimy Dziewicę, która często przychodzi nam z pomocą zanim o nią poprosimy, tak wielkie jest Jej współczucie dla nas. Oby, wbrew wszystkiemu, ten dzień był dla mnie dniem radości. Amen.

Great Expectations

1. niedziela Adwentu. Kolejna szansa, kolejna nadzieja na wzniesienie duszy ku Panu, jak śpiewamy na początku mszy dzisiejszej. Czy będzie nam dana łaska Spotkania? Czy trafimy, jak modlimy się w kolekcie, na prawą stronę Sędziego?

Quid sum miser tunc dicturus,
Quem patronum rogaturus,
Cum vix iustus sit securus?

Bóg dał ci radość

Że moja wiedza, moje tłumaczenie komuś pomaga zrozumieć Boże słowo, jest natchnieniem do kazania...

Dziękujecie mi, a to tylko anioł czasami rozdaje przez moje ręce, że przywołam słowa ks. Twardowskiego. Ja sam jestem niczym. Dziękujcie Panu, bo jest dobry.

+   +   +

Jakże szczególnie brzmią w tym miesiącu, poświęconym Krwi Chrystusowej, słowa z nieszporów: Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Pana (Ps 116[115]:13); i: Bóg pokoju wyprowadził spośród umarłych wielkiego pasterza owiec, naszego Pana, Jezusa, przez krew wiecznego przymierza (Hbr 13:20).

+   +   +

I jeszcze odświeżony fragment dzisiejszej Ewangelii:

A oto jakiś znawca Tory wstał i, sprawdzając Go, mówi: Nauczycielu, po zrobieniu czego odziedziczę życie wieczne? On zaś powiedział mu: A co napisano w Torze? Jak czytasz? On odpowiedział: Będziesz kochał Pana, Boga twego, z całego twego serca i całą twą duszą, i całą siłą twoją, i całym umysłem twoim, i bliźniego twego jak samego siebie. Powiedział mu: Prawidłowo odpowiedziałeś: rób to i będziesz żył. On zaś, chcąc się usprawiedliwić, powiedział do Jezusa: A kto jest moim bliźnim? Podejmując temat Jezus powiedział: Pewien człowiek schodził z Jerozolimy*)  do Jerycha, i wpadł w ręce zbójców**), którzy rozebrali go, pobili i odeszli, zostawiwszy go półumarłego***). Przypadkiem jakiś kapłan szedł ową drogą, i, zobaczywszy go, przeszedł na drugą stronę drogi. Podobnie i lewita, przybywszy na to miejsce i zobaczywszy [go], przeszedł na drugą stronę drogi. A jakiś Samarytanin, podróżujący [tamtędy], podszedł ku niemu i zobaczywszy [go], wzruszył się (dosł. poruszyły się w nim wnętrzności ze współczucia, z litości), i zbliżywszy się, przewiązał jego rany, nalewając [na nie] oliwę i wino, wsadził go na swoje własne juczne zwierzę (najpewniej na osła) i poprowadził go do zajazdu, i troszczył się o niego. A nazajutrz wyjął dwa denary i dał właścicielowi zajazdu, i rzekł: Zatroszcz się o niego, a cokolwiek wydasz ponad miarę [tych dwóch denarów], ja ci oddam, kiedy będę wracał. Kto z tych trzech, jak ci się wydaje, stał się bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców? On zaś rzekł: Ten, który okazał mu miłosierdzie (dosł. który zrobił z nim miłosierdzie). Rzekł mu Jezus: Idź i ty rób podobnie. (Łk 10:25-37)

__________________________
*) Judea, w której znajduje się Jerozolima, jest górzysta, a Jerycho leży w dolinie Jordanu.
**) Tym samym słowem Łukasz określa łotrów, którzy wisieli na krzyżach obok Pana.
***) Tak dosłownie po grecku; my mówimy raczej półżywy; widać Grecy byli w tej kwestii większymi realistami lub pesymistami, jak kto woli; ja stawiam na realizm.