Quærite, et invenietis

Gdzie szukacie, gdzie znajdujecie nadzieję, kiedy wszystkie źródła wyschły i została tylko ciemna rozpacz, i paraliżujący lęk?

Komunikat o zdrowiu Huana

Jest, według mnie, dużo lepiej. Odzyskał radość życia, że tak powiem, psychosomatyczną, bo widać to w sposobie, w jaki się porusza i patrzy. Niestety, wciąż zdarza mu się kichnąć, chociaż a) głównie na dworze, więc może to i wpływ jakichś pyłków na podrażniony chorobą nos; b) nie wylatuje przy tym flegma czy inna gęsta wydzielina, tylko wodnista, i to niezbyt dużo. Do piątku jeszcze będzie brał antybiotyk, więc może do tego czasu wszystko wróci do normy, a zabieg pod narkozą nie będzie konieczny.

Z responsorium drugiego czytania

Misericordia mea non recedet a te (Iz 54:10). Słowa te zabrzmiały nadzieją i pociechą, kiedym je czytał. Przyjdź, Panie, odpuść winę moją.

Kolory na koniec

Rok już odchodzi, jeszcze tylko tydzień... Lekko zgniły, nie pierwszej świeżości, a tyle miał przynieść dobrego. Czy następny będzie lepszy?

 

Gdy po raz kolejny usłyszymy Conditor alme siderum, wszystko będzie się wydawało piękne, wszystko będzie przed nami stało otworem, wszystko będzie możliwe...

* * *

Kiedyś już ten hymn cytowałem (nihil novi Annwfyne), ale (i) bardzo go lubię, (ii) bardzo mnie podnosi na duchu:

Prawicy Bożej uzbrojona mocą
mężna Dziewica przez niebo wsławiona
odwraca napaść, którą uknuł szatan
przeciw Jej sługom.

Hymn na różne okazje, na uciążliwości życia i cierpienie, duchowe i cielesne, na brak nadziei.

Nadzieja matką naszą

Z encyklik Benedykta zawsze najbardziej lubiłem Spe salvi. Teraz czytam, jak arcybiskup Gänswein wyznaje, że jest to książka, którą by zabrał na przysłowiową bezludną wyspę.

Jeden z najpiękniejszych tytułów

W Księdze Judyty Bóg nasz nazwany jest wybawcą tych, którzy stracili nadzieję. Jakże dobrze rozumiem to wezwanie, ten tytuł Boży.

 

Pamiętam, jak przeczytałem ten fragment po raz pierwszy i przejął mnie do głębi, zrozumiałem, że mówi o mnie, który wędruję po ścieżkach otchłannych.

Great Expectations

1. niedziela Adwentu. Kolejna szansa, kolejna nadzieja na wzniesienie duszy ku Panu, jak śpiewamy na początku mszy dzisiejszej. Czy będzie nam dana łaska Spotkania? Czy trafimy, jak modlimy się w kolekcie, na prawą stronę Sędziego?

Quid sum miser tunc dicturus,
Quem patronum rogaturus,
Cum vix iustus sit securus?

Klapa?

Rok kościelny kończy się po cichu, niezauważalnie. Nawet rok świecki w Kościele kończy się uroczyściej. Koniec roku kościelnego czasami przypomina mi wielką klapę: niespełnione postanowienia i zamiary, mdłe życie duchowe, nawet przyjście Pana, do którego nawiązują hymny ostatniego tygodnia roku, wydaje się jakieś nieudane. Czy nowy rok będzie lepszy? Czy będzie w nim nadzieja?

Próby wątrobowe

Poryczałem się na środku ulicy. Wyniki badań Huana są bardzo złe. O wiele za dużo leukocytów, anemia, próby wątrobowe bardzo, bardzo podwyższone. Albo to jakaś infekcja, albo rak wątroby. Jeśli rak, w jego wieku i przy jego stanie zdrowia nie zaproponują mu chemioterapii. Jeśli to infekcja, to dajemy na nią teraz kroplówki, antybiotyk i pewnie coś jeszcze. Karmy specjalistycznej dla wątrobowców Huan nie tknął nawet, a przecież nie może umrzeć z głodu. Ja cały jestem psalmem 22 i 88.

Proszę, módlcie się za niego, to mój najlepszy przyjaciel.