Wszyscy się nade mną trzęsą albo znikają

Dalacin C, 150 mg

Huan znowu dostał antybiotyk, jak w tytule. Na tydzień, a potem lekarz go obejrzy i zdecyduje, czy trzeba będzie ząb usunąć. A może ta flegma to nie od zęba...

Rocznica mojej pierwszej Komunii świętej. Właśnie w dzień Maryi Wspomożycielki chrześcijan. Może uda mi się iść na mszę wieczorną, bo rano nie byłem w stanie.

Opuszczenie od bliskich (?).

Przeczytałem książkę Szczeliny. Bóg w popękanej psychice. Całkiem OK, pomijając niesamowicie przesłodzone rozdziały o terapii i  szpitalu psychiatrycznym. To nie jest zachęcające, kiedy wszystkie terapeutki (same babeczki!) cały czas się śmieją, uśmiechają i w ogóle są idealne do kwadratu.

Ten moment

Kiedy wszyscy cię opuszczają... Cisza ciszy i pustka pustki. Nie ma przyjaciół, nie ma znajomych, nie ma nikogo.

Absconde me in abscondito faciei tuae.

Bóg jednak od początku jest moim królem (Ps 74:12)

Niezbyt roztropne jest wezwanie z Litanii Loretańskiej: Królowo rodzin. Rodzina nie potrzebuje królowej, rodzina potrzebuje Matki. Za to brak w litanii wezwania Matko samotności, albo Panno samotna. Bo przecież Maryja musiała być bardzo samotna: Josef umarł, Jezus chodził po Palestynie i nauczał, krewni pewnie odsunęli się od Niej, może poza siostrą, która stała obok Niej pod krzyżem. Na krzyżu oddał Ją uczniowi, a nie komuś z rodziny. A jeśli nawet nie z tego powodu, to z powodu swojego wybrania – która kobieta jest matką Boga? Jedna jedyna na całym świecie.

Matko samotności, módl się za nami.

Nikt nas nie wie, jak długo to potrwa (Ps 74:9).

.

Szukamy Twojej pomocy (z hymnu jutrzni dzisiejszej).

I znowu, ale tylko połowa

Zmęczone są me oczy od patrzenia w górę...

Wypełnienie

Nasz Pan powiedział, że w Nim wypełniają się słowa psalmów (Łk 24:44). W nas, Jego członkach, także się one spełniają. Ot, wers z psalmu osiemdziesiątego ósmego, o opuszczeniu przez przyjaciół (Ps 88[87]:19). Przyjaciele różnie znikają: umierają albo przestają się odzywać. Zostają po nich ciemności i modlitwa psalmów.

Sent from my tablet. We are Borg. You will be assimilated.

Pogodzić się z milczeniem

Że lekarze czasami nic nie mówią, nie odpowiadają na pytania. Że ludzie czasami nie odpowiadają na prośby o pomoc. Że najbliżsi nie odpowiadają, bo odchodzą. Wypić to do końca. Jakże straszny ten kielich. A w końcu być opuszczonym przez samego Boga, który nie oszczędził własnego Syna i opuścił Go w chwili konania. A On modlił się słowami psalmów, nie w wersji hebrajskiej, kultycznej, świątynnej, ale w swoim rodzimym, aramejskim języku. I mówił: Położyłeś Mnie w prochu śmierci, ocal od miecza moje życie.

88:19

Jezus mówił o zapraszaniu na ucztę tych, którzy nie będą mogli się nam zrewanżować. Św. Augustyn, komentując kilka cytatów ze Starego Testamentu, napisał, że trzeba uważnie patrzeć, co jest na stole, aby to samo móc podać, kiedy gość przyjdzie do nas z rewizytą. Chodziło mu o stół eucharystyczny, ucztą jest sam Pan domu, dający na posiłek swe życie.

A przyjaciele? Kiedy zapraszamy przyjaciół, czy spodziewamy się od nich czegoś? Pomocy, wsparcia, współczucia, zrozumienia, uwagi, rozmowy, spotkania, czasu... Czy też nie powinniśmy się niczego spodziewać? Powinniśmy zawsze być dla nich, nie oczekując, że oni będą dla nas? Ale czy to jest przyjaźń, bez wzajemności? Czy raczej Boska miłość, do której człowiek nie jest zdolny bez Boskiej łaski? Bóg potrafi kochać bez wzajemności, bo sam w sobie jest kochaniem z wzajemnością, nigdy nie jest samotny. Sam sobie wystarcza, można powiedzieć, jeśli od ludzi nie doświadcza wzajemności, znajduje ją w Trójcy, w samym sobie w Trójcy. Czy ja tak potrafię?

Nie.

Ucz się porzucać wszystko, czego utraty się boisz. Także przyjaźń. Przecież tak się boisz być sam.

Może się nauczę, gdy zamknie się nade mną wieko trumny. (Jak wiadomo, doświadczenia nabieramy z wiekiem – tym od trumny właśnie.)