Czerń

Wszyscy się nade mną trzęsą albo znikają

A praesenti liberari tristitia

Liturgiczne kolekty na dni Maryi Panny proszą zwykle o radość i pokój. Dzisiejsza, na dzień Narodzenia Maryi, prosi właśnie o pokój. Ale ja chciałbym spojrzeć na inną modlitwę, która towarzyszy litanii loretańskiej, a z której cytat umieściłem w tytule. Ta modlitwa prosi, abyśmy przez chwalebne wstawiennictwo Najświętszej Maryi, zawsze Dziewicy, zostali uwolnieni od doczesnego smutku, tristitia. Na wzniosłym poziomie ten doczesny smutek może wydawać się mało ważny, bo doczesny, a jednak prosimy Maryję, aby nam pomogła, kiedy nas gnębi. Pomoc Matki. Depresja, smutek doczesny, chociaż wydaje się wiecznym. Powierzam go, w dniu, w którym powrócił, Maryi Najświętszej. Ona jest także Uzdrowieniem chorych i Pocieszycielką strapionych.

Miesiąc, którego nie lubię

Czyli marzec. Długi, dłużący się, duszący Wielkim Postem i oschłością, szary, ni to zima, ni to wiosna, jeść nie ma co... Aczkolwiek pierwszy dzień tego miesiąca daje radość, bo to dzień św. Dawida z Walii, który kiedyś bardzo mi pomógł w sprawie urzędowej, i to 14. urodziny Huana, który jest wielką moją miłością i radością. Ale od jutra... Ech.

Psalmistae vestigia sequens

Gdy wspomnę  Ciebie, ogarnia mnie przygnębienie.

Aż tyle na dzisiaj.

Quid scribam?

Tyle razy już pisałem o święcie Epifanii, że nie mam pomysłu, co napisać dzisiaj, i nie powtarzać się. Wszyscy wiedzą, co znaczy słowo epifania, jakie jest mistyczne znaczenie darów, przyniesionych przez magów, i jakie trzy zbawcze wydarzenia wspominamy w tym dniu.

Ale, jak mi niedawno uświadomił mój były uczeń, Ireneusz, takie przyznanie się do niemocy, także przed Bogiem, jest już czymś wielkim. Z taką więc nadzieją zostaję.

Etapy ogołocenia

Najpierw w sam dzień Bożego Narodzenia: smuteczek, że minęła Wigilia z jej nasyconym oczekiwaniem na Króla pokoju, którego oblicza pragnie cała ziemia. Potem oktawa święta, poczucie, że każdy dzień zbliża nad do jej końca. Potem sam dzień oktawy i żal jej antyfon, co tak szybko znikają, i świadomość, że święto się kończy. Potem 4 i 5 stycznia, kiedy po raz ostatni używamy hymnów, od których zaczęliśmy 24 grudnia Narodzenie Pańskie. I w końcu Chrzest Pański i powrót do szarozielonej zwyczajności.

Nic?

 Nic(ość).

Wyjątek potwierdza regułę

Życie nie moje wyrwałeś z głębin Otchłani (Ps 86:13).

Zaczęło się w maju

Świat zaczął lecieć z góry na dół. Co będzie w czerwcu, wkrótce się dowiesz.

Pod ziemię

Tak jak völva, zstąpić pod ziemię pragnę. Serce boli, i umysł. Nie śpię od 4:00 w nocy. Zawsze jest jeszcze gorzej. Tylko ciemności mieszkają ze mną, tak kończy się pierwszy psalm, jakiego nauczyłem się na pamięć, psalm beznadziei.

Quattuor invocationes

Quattuor de letaniis lauretanis invocationibus praecipue delector: Salus infirmorum, Refugium peccatorum, Consolatrix afflictorum, Auxilium Christianorum. Praeclaram eis musicam Mozart pepigit, audite, quaeso, si in interreti invenire potestis. Hodie dilectissima est mihi invocatio Consolatrix afflictorum, sanctamqe hoc sub titulo Virginem deprecor, auxilium eius praepotens desidero, misericordiae eius me commendo. Maria sacratissima, esto mihi in praesidium atque adiutorium, auxiliare mihi in afflictione mea gravi. Amen.

Dies sunt tristitiae

Quia migravit ad Dominum beatissimus Pater Benedictus. Wysyłałem mu zawsze życzenia po łacinie; nie dostałem nigdy bezpośredniej odpowiedzi, tylko, pisane również po łacinie, oficjalne odpowiedzi z Sekretariatu Stanu. Bardzo to było szczególne dla mnie, była w tym jakaś myśl, że papież te łacińskie życzenia przynajmniej widział. I byłem o jedną rękę od niego, bo podawał mi rękę o. Augustyn Jankowski, benedyktyn, który był członkiem Papieskiej Komisji Biblijnej i jako taki witał się niewątpliwie z kardynałem Ratzingerem.

A tak poza tym, to jest mi smutno i z innych powodów. Nagromadzenie smutku.

Nowy brewiarz

Wczoraj dostałem nowe wydanie brewiarza karmelitańskiego. Jestem nim zachwycony, zarówno od strony szaty graficznej, jak i bogactwa tekstów: pojawiło się wiele nowych hymnów do świętych, których bardzo kocham. Taka mała radość w świecie, w którym nie ma radości.

I mam kilka nowych płyt z muzyką z czasów Tudorów, też jestem nimi zachwycony, chociaż nie wszystkie jeszcze przesłuchałem.

Dzisiejsze prośby w nieszporach mają nawiązania do Kanonu Rzymskiego i do mszy żałobnej.