Priony

Rozmowy przy świątecznym stole bywają jak priony. Zgąbczenie mózgu gwarantowane.

Tyłkoskręt

Zajrzałem w wigilijny wieczór do pokoju, gdzie kuzynki oglądały telewizję (są od niej, niestety, uzależnione). Akurat szły kolędy w wykonaniu rodziny Pospieszalskich. Ich aranżacje kolęd to dla mnie twórczość przez duże 'tfu'. Ale ok, może komuś się podoba. Tyle że w tym występie brał udział chórek, a w chórku, jak to w szkole mówiliśmy, panieny, które w takt kolęd kręciły tyłkami. Niech sobie kręcą przy popowych pioseneczkach, ale dla kolęd trzeba mieć trochę szacunku. To w końcu religijne pieśni, opowiadają o narodzeniu Jezusa. Chyba że całe Pospieszalskie towarzystwo nie myśli czy nie rozumie, o czym, o Kim śpiewa.

Kuzynki zaczęły ich bronić: Bo to już nie są zwykłe kolędy, są inne melodie. Ale słowa się nie zmieniły! I wymagają czci dla tajemnicy Wcielenia Pańskiego, a nie zabawowego występu.

Między ludźmi a autobusem

Stoimy na przystanku, czekamy na autobus. Cztery osoby. Autobus podjechał, otwiera drzwi, podchodzimy, a w tym momencie dwójka rowerzystów (facet i babeczka) wjeżdża między nas a autobus. Jedna z wsiadających podniosła rękę, chciała coś powiedzieć, ale nie zdążyła.

Bezczelność i chamstwo rowerzystów. Nieznajomość przepisów. Dlatego będę wykładał moje ceterum censeo, że rowerzystów należy bezwzględnie tępić! Niech znikną z chodników, a najlepiej niech znikną z miast. I nie obchodzi mnie, że są niby ekologiczni. Są przede wszystkim niebezpieczni.

Zabito niewinne drzewa

Drzewa stare, może siedemdziesięcioletnie, wycięto bezlitośnie. Pewnie zrobią w miejscu, gdzie rosły, parking.

Zaiste

Gotów jestem założyć Towarzystwo Odstrzału Organistów. Tak całkowite lekceważenie okresów liturgicznych, a do tego częste fałszowanie, są nie do zniesienia.

Gdzie ta empatia?

Wracam z zakupami, trzy siatki w jednej ręce, w drugiej parasol, bo leje deszcz. Staję przed klatką schodową, odstawiam siatki, wystukuję w domofonie kod otwarcia drzwi. Kątem oka widzę, że za mną stoi jakiś mężczyzna: po drodze widziałem, jak coś majstrował przy stojącym niedaleko samochodzie. Beeeeek, sygnał, że drzwi się otworzyły. Nogami staram się utrzymać siatki i parasol, a chorą ręką, bo jest najbliżej drzwi, łapię za klamkę i otwieram drzwi. Mężczyzna bez słowa wchodzi. Nawet nie przytrzymał drzwi, chociaż widział, że niełatwo było mi je otworzyć, że jestem z ładunkami. Nie powiedział 'dziękuję', widać uznał, że otwarcie drzwi mu się należało. Może uznał mnie za pomoc domową. Nie wiem. Wszedł od razu na schody, nie korzystał z windy. Sąsiad czy gość?

Pani Grauerowa, która uczyła nas muzyki, powiedziałaby: Ja tego nie będę nazywać po imieniu, bo to jest po prostu chamstwo. Jaśniepaństwo, (...), dwudziestego pierwszego wieku, powiedziałaby pani Barbara. Może po prostu bezmyślność?

Pasterz, którego mocą świat istnieje

O świcie, w Narodzenie Pańskie, śpiewamy w hymnie, że pasterzom ukazał się Pastor, creator omnium, Pasterz, stwórca wszechrzeczy. Przypomniały mi się te słowa po drodze do kościoła, kiedy przechodziłem pod okrytymi zieloną mgiełką drzewami i myślałem o dzisiejszym śpiewie mszalnym na wejście: Misericordia Domini plena est terra, alleluia, verbo Domini caeli firmati sunt, alleluia, alleluia (cf. Ps 33 [32]:5-6). Staje przed nami wszechmocny Pasterz, który swą mocą przenika cały wszechświat, który ma władzę nad niebiosami i ziemią, zaiste, Pastor, creator omnium. Nowe stworzenie dokonuje się przez Jego zmartwychwstanie.

A w kościele już po Wielkanocy. Paschał w czasie mszy nie płonął. Organistka zaśpiewała tylko jedną pieśń wielkanocną, na zakończenie mszy (sic!), psalm też na zwykłą melodię. A przecież teraz Kościół dodaje 'alleluja' do antyfon i responsoriów, więc powinno też rozbrzmiewać w śpiewach mszalnych! Czy organistów nie uczą nic o liturgii, o roku liturgicznym, o życiu liturgią? Kolędy śpiewają do 2. lutego, wbrew liturgii, ale o Wielkanocy zapominają bardzo szybko. Jak tu żyć tajemnicą paschalną? Zostają modlitwy mszalne i czytania, ale to jakby jedna część mszy, śpiewy zupełnie do nich nie przystają. Missa mixta. I to nie są przecież drobiazgi.

Przedziwna logika

Watykan, I nieszpory 2. niedzieli wielkanocnej, w sobotę, 11.04. Psalmy po włosku. Jak sądzę, dla lepszego i/lub łatwiejszego zrozumienia.

Watykan, msza w 2. niedzielę wielkanocną, dzisiaj, 12.04. Msza po łacinie, Ewangelia tylko po ormiańsku. OK, msza w szczególny sposób powiązana z Ormianami, z nadaniem tytułu Doktora Kościoła św. Grzegorzowi z Nareku, ale Ewangelię można by dać, zgodnie z tradycją Kościoła rzymskiego, po łacinie i po ormiańsku, tak jak czasami daje się ją po łacinie i po grecku. Bo kto zrozumiał Ewangelię po ormiańsku? Chyba że na mszy byli tylko Ormianie, ale wtedy Jego Świątobliwość powinien ją odprawić według ich rytu, jak to robili papieże w przeszłości.

W roli małżonki...

Cytat z gazety: Sopot, park im. Marii i Lecha Kaczyńskich – Prezydenta RP z Małżonką.

To dopiero gender!

Dziwne godziny, dziwne zwyczaje

Znam pewien kościół, w którym modlitwa czytań z jutrznią, czyli Ciemna Jutrznia, w Wielki Piątek i Wielką Sobotę odprawiane są o 10:30 przed południem! Nieszpory zaś wielkanocne o 16:00. Dziwne liczenie dnia.

Księża w tym kościele w Wielki Czwartek nie koncelebrują Mszy Wieczerzy Pańskiej i Wigilii wielkanocnej. Odprawia jeden z nich, a dwaj pozostali zastępują diakonów. Zupełne niezrozumienie przede wszystkim Mszy Wieczerzy Pańskiej. Sobór Watykański II wymienia Wielki Czwartek na pierwszym miejscu, kiedy poucza o koncelebrze: zarówno na Mszy Krzyżma, jak i na wieczornej Mszy Wieczerzy Pańskiej (SC 57.1).