Umartwienia są bez sensu

Jeśli rozdam na jałmużnę całą moją majętność, i ciało wydam na spalanie, lecz nie mam miłości, nic mi to nie da. Wszystkie umartwienia mają sens tylko wtedy, kiedy dokonywane są z miłości do Boga.

Jak zwykle

Środa Popielcowa. Tym razem na Służewie. Akt pokuty we mszy, wprowadzony słowami: Na początku tej mszy, jak zwykle, przeprośmy Boga za nasze grzechy – chociaż dzisiaj się go opuszcza, bo jest posypanie głów popiołem. Kazanie rozwlekłe i nudne. Może to też umartwienie.


O Popielcu pisałem już wiele razy, można wyszukać w tagach po prawej stronie.

“Re-reading George MacDonald critically filled me with distaste”

Tak uważał Tolkien, i muszę się z nim zgodzić. Przeczytałem Lekką księżniczkę i inne baśnie i nic ciekawego w tych baśniach nie znalazłem. Złoty klucz czytałem dawno temu po angielsku, już wtedy nie podobały mi się rybki, proszące, aby je zjeść... Lekka księżniczka jest potwornie nudna, a Serce olbrzyma dosyć banalne.

Stopy i usta

Usłyszane dziś w kazaniu: zbliżamy się do Jezusa, aby ucałować Jego stopy, a On nas podnosi i całuje w usta. Tak miał mówić spowiednik królowej Jadwigi. Ten pocałunek w usta znaczy: jesteś dla Mnie ważny, masz dla Mnie wielką wartość.

Sent from my tablet. We are Borg. You will be assimilated.

Gaudeamus omnes in Domino

Dziś dzień św. Agaty, która spodobała się Panu przez zasługi dziewictwa i męczeństwa. Kiedyś w jej dzień msza zaczynała się introitem zapożyczonym z liturgii greckiej. Teraz, jeśli dobrze pamiętam, ma tylko własną kolektę, a reszta z tekstów wspólnych.

Sent from my tablet. We are Borg. You will be assimilated.

Szczęśliwy Symeon

Senex Puerum portabat, Puer autem senem regebat; quem Virgo peperit, et post partum Virgo permansit: ipsum quem genuit, adoravit.

Starzec nosił Dziecko, Dziecko zaś starcem rządziło; zrodziła Je Dziewica, i po zrodzeniu Dziewicą pozostała: Temu, którego zrodziła, cześć oddała.

To antyfona na dzisiejsze święto Ofiarowania Pańskiego, czy dokładniej: Przedstawienia Jezusa w świątyni, święto ciche i pokorne. Ostatni raz zaśpiewamy w tym roku kolędy, usłyszymy o mieczu boleści, który ma przeszyć serce Maryi Panny, i myśli już skierujemy ku tajemnicy paschalnej.

O złotowłosych

Przeczytałem na nowo Świat Rocannona Ursuli K. Le Guin. Bardzo lubię tę książkę, może dlatego, że to sf w scenerii fantasy.