Święto w Walii

O God, who graciously bestowed on your Bishop Saint David of Wales the virtue of wisdom and the gift of eloquence, and made him an example of prayer and pastoral zeal; grant that, through his intercession, your Church may ever prosper and render you joyful praise. Through Christ our Lord. Amen.

Zdobędą warownie swych nieprzyjaciół

Czytana w II niedzielę Wielkiego Postu historia Abrahama i Izaaka (Rdz 22:1-2. 9-13. 15-18) zapowiada historię innego Ojca i innego Syna: Ojca, który wydał swojego Syna na ofiarę, jak baranka, za nasze grzechy. Przypomni nam to czytanie liturgia w czasie Wigilii wielkanocnej.

Pan zapowiada Abrahamowi, że jego potomkowie zdobędą warownie swych nieprzyjaciół (Rdz 22:17). Na ikonach Zmartwychwstania Pańskiego widzimy Chrystusa, który depcze wyważone bramy Otchłani, On, potomek Abrahama.

Lekceważenie

Po co ogłaszać, że spowiedź jest na każdej mszy albo pół godziny przed mszą, kiedy w konfesjonale kapłana nie ma?

Organy

Wciąż trzeba przypominać organistom, że w Wielkim Poście grać na organach można tylko dla podtrzymania śpiewu. Nie ma miejsca na solówki i długie przygrywki.

Czułem, czułem, że tak będzie (chociaż psy nie wyły)

Zdecydowałem się pójść na parafialne rekolekcje. Akt pewnego heroizmu: nie byłem na takich rekolekcjach od lat, mam z nimi złe wspomnienia, do tego te rekolekcje głosi jezuita, a z jezuitami mam również złe wspomnienia. Ale poszedłem. I... zdenerwowałem się. Rekolekcjonista zmienia teksty mszału, tu coś doda, tam użyje innego sformułowania. Do tego zamiast przeznaczonej na dany dzień perykopy ewangelicznej wybrał inną, która mu pasowała pod kazanie. A przecież tak nie wolno! Dlaczego? Dlaczego tak się lekceważy liturgię? Może to normalne u jezuitów?

Kolejne złe skojarzenie z jezuitami i z parafialnymi rekolekcjami.

Na drodze ku Wielkanocy

Czytania z wczorajszej niedzieli (Rdz 9:8-15 i 1 P 3:18-22) przypomniały nam historię Noego. To z jednej strony pierwszy etap przypominania historii zbawienia, jakie ma miejsce w niedziele Wielkiego Postu, a z drugiej przypomnienie tajemnicy chrztu, który, jak wody potopu, niesie śmierć grzechom i występkom, a daje początek cnotom (cf. modlitwa na poświęcenie wody chrzcielnej w czasie Wigilii wielkanocnej). Św. Piotr łączy chrzest z dziejami Noego, ale też i ze Zstąpieniem do Otchłani i Zmartwychwstaniem Pana. Takie spojrzenie przygotowuje nas już do świąt paschalnych.

Bez ludzi

I był na pustyni 40 dni doświadczany przez szatana, i był z dzikimi zwierzętami, i aniołowie usługiwali Mu (Mk 1:13).

Był bez ludzi, tylko aniołowie i dzikie zwierzęta. Może to miał na myśli prorok, kiedy pisał o objawieniu się Pana między dwoma zwierzętami (Ha 3:2 LXX)?