Prorocza krew

Krew twoja, Janie Chrzcicielu, była proroctwem, jak to napisał Beda Czcigodny w dzisiejszym hymnie.

A change

Upon Doriath a heavy change had fallen. Melian sat long in silence beside Thingol the King, and her thought passed back into the starlit years and to their first meeting among the nightingales of Nan Emloth in ages past. (...) But now Thingol lay dead, and his spirit had passed to the halls of Mandos; and with his death a change came also upon Melian. (JRR Tolkien, Silmarillion)

Jeszcze większy smutek

Phoebe umarła dziś wieczorem. Nie ma mnie. Nie wiem, dlaczego umarła.

Światłość

Piękny, pełen światłości hymn, który mamy dziś w jutrzni, pochodzi, jak sądzę, z 8. wieku. Przeznaczony był początkowo na dzień Wniebowzięcia Panny Maryi, zanim powstały hymny św. Piotra Damiana, których obecnie znowu używamy, po trydenckiej przerwie, w modlitwie godzin. Regina, mater Regis, ora pro nobis.

You stupid woman

Jak kiedyś wspominałem, matematyki w szkole podstawowej uczyła nas pani H. Przekona była, że jej przedmiot jest najważniejszy w świecie. Kiedyś w czerwcu powiedziała do nas: Odpoczywajcie sobie w wakacje do 15 sierpnia, a od 15 sierpnia zacznijcie powtarzać materiał z matematyki. Pomyślałem sobie wtedy: Ty głupia babo, nie będziesz mi mówiła, jak mam spędzać wakacje. O.

Finis cum tristitia

Nie będzie już łaciny w nowicjacie. Przeniesiono ją do Krakowa, na pierwszy rok studiów. Tu autem, Domine, miserere mei.

Czas się powtarza

Wniebowzięcie Twoje, Boża Rodzicielko Dziewico, było krótkim rozbłyskiem nadziei, a po nim znowu powrót ciemności, skłębionych, ciemnych zasłon mroku, i wodnej głębiny, w której nie ma oparcia jeszcze bardziej niż przedtem.

Piorun mnie trzasnął, piorun mnie trzasnął!