Krzyż chwalebny i życiodajny

W niektórych krajach poza Polską

A więc np. w Annwfyn, dzisiaj Pan wśród radości wstępuje do nieba. Tak naprawdę, Wniebowstąpienie to druga strona Zmartwychwstania. Wywyższenie Syna Człowieczego i przemienienie Go chwałą, jak to już zapowiadały nieszpory Wielkiej Soboty (ant. do pieśni Maryi). Całe misterium paschalne, które przeżywamy w tym świętym czasie wielkanocnym, a które ma przenikać i przemieniać nasze życie, jak o to prosiły liczne modlitwy.

Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, * śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.

Klucz do Triduum

Tak sobie pomyślałem, kiedy w Wielki Czwartek czytałem Ewangelię według św. Jana, że te słowa, będące także antyfoną do pieśni Maryi w Wielką Sobotę, są kluczem do tego, czego Jezus dokonał w misterium paschalnym: Teraz Syn Człowieczy został rozjaśniony chwałą, i Bóg został w Nim chwałą rozjaśniony; jeśli Bóg został w Nim chwałą rozjaśniony, Bóg także rozjaśni Go w sobie chwałą, i natychmiast rozjaśni Go chwałą (J 13:32-32). To, co w pierwotnym triduum wydawało się ciemnością: zdrada, poniżenie, ubiczowanie, ukrzyżowanie, opuszczenie i śmierć, było, paradoksalnie chwałą Bożą objawioną w Jezusie, a wyraża to grecki czasownik doxadzo, który tu tłumaczę jako 'rozjaśnić chwałą'. Doxa, chwała, po grecku kojarzy się z blaskiem, ze światłem; nie ma polskiego czasownika, który by to dobrze oddawał. Nawet 'otoczyć chwałą' nie jest dobre, bo daje nam obraz tylko czegoś zewnętrznego, narzuconego na kogoś, podczas gdy Bóg chwałą emanuje. Myślałem o stworzeniu czasownika 'uchwalebnić', ale nie wiem, czy byłby lepiej zrozumiały. Może 'uczynić chwalebnym'? Syn Człowieczy stał się chwalebny? Może ktoś ma jakiś pomysł, jak tłumaczyć doxadzo?

Serce, przybytku Boga Najwyższego

Nie czcimy jednego mięśnia Jezusowego, ale całe Jego człowieczeństwo, które ten mięsień, złożony z tkanek poprzecznie prążkowanych, uosabia i wyraża. Serce jako siedziba uczuć i rozumu, ośrodek całego człowieka, jego centrum, tak to widzieli Izraelici. Człowieczeństwo Jezusa jest w nierozerwalny, istotowy sposób połączone z Jego Bóstwem. Cały więc Jezus jest Synem Bożym i Synem Człowieczym jednocześnie, i jako takiego Go czcimy na nabożeństwach czerwcowych.

Przybytek Boga: miejsce, gdzie Bóg doznaje najdoskonalszej chwały, najdoskonalszego uwielbienia. Jezus całym sobą oddał cześć Ojcu aż do momentu, kiedy wydał ostatnie tchnienie na krzyżu. Ojciec zaś przyjął to uwielbienie, kiedy swojego Syna wskrzesił z martwych. Może zamiast Tajemnica wiary po Przeistoczenie lepiej byłoby mówić Mysterium paschale?

Płacz i radość

Dziś w hymnie jutrzni z płaczem prosimy świętego Szczepana, aby z nieba zechciał nam zesłać łaski potrzebne. Ale dalej jest już radośnie, bo wspominamy, jak Szczepan zobaczył otwarte niebo i Jezusa stojącego po prawicy Mocy Bożej. Szczęśliwy człowiek, który zobaczył otwarte niebiosa, zobaczył i wszedł do nich.

Dzieci Boże i coś dobrego

Przy Przemienieniu Pańskim mówi się zwykle o tym, że Jezus przed swoją męką objawił zmartwychwstanie, aby serca uczniów nie uległy zgorszeniu krzyża. To prawda. Ale liturgia Kościoła przypomina nam też, że Przemienienie jest zapowiedzią chwały dzieci Bożych, a więc nas wszystkich, którzy kiedyś mamy stać się takimi, jak przemieniony Chrystus, pełnymi blasku i chwały. Wszyscy zostaniemy przemienieni.

Papież mógłby już zrezygnować z pełnienia posługi Piotrowej, aby, według jego własnych słów o abdykacji Benedykta, otworzyła się droga do czegoś dobrego.

Cicha noc

Claritas Dei circumfulsit nos (cf. Lc 2:9). Tej nocy, tej właśnie nocy. Pax omnibus vobis!

Promienista chwała Boga

O takiej chwale mówi dzisiaj Apokalipsa (21:10-14. 22-23). W Nowym Testamencie chwała Boża jest powiązana ze światłem, z blaskiem. Chwała Jezusa jest taką właśnie chwałą, o taką się modli do Ojca i Ojcu taką też przypisuje. Stąd grecka δόξα jest tłumaczona na łacinę jako claritas.