Przekład, na który kiedyś trafiłem

Podoba mi się przekład, a właściwie jego fragment, antyfony na 6 stycznia, na który kiedyś trafiłem: Biegną z podarkami mędrcy na królewskie gody. Bardzo dobrze brzmi. No i te podarki, rzadko już używane słowo. Przyjemność językowa.

To jest po prostu chamstwo

Franciszek nie raczył poprowadzić końcowych rytów pogrzebu w grotach pod Bazyliką. Co za prymityw. Naprawdę ciężko jest być w Kościele, który ma taką głowę. Czy nikt nie zauważa, że ten człowiek co innego mówi, a co innego robi, a zależy mu tylko na PR i poklasku świata? Według panny Marple, to Trump w sutannie.

Tak jak w Ewangelii, do końca przy papieżu były kobiety, które mu usługiwały, i umiłowany uczeń. I kilku wiernych kardynałów.

Wielkanoc w styczniu

Na pogrzebie Benedykta XVI zaśpiewano wielkanocne 'alleluja', to było piękne. Natomiast zupełnie nie rozumiem doboru pierwszego czytania i Ewangelii. Dziwne też było to, że poza tekstami liturgicznymi imię Benedykta było wspomniane tylko raz, w zakończeniu homilii, która mogłaby być homilią dla kogokolwiek.

Trudno nie myśleć, że Franciszek jest bucem.

Prawdopodobnie, być może...

Prawdopodobnie pogrzeb Benedykta będzie ostatnią w Watykanie celebracją liturgiczną sprawowaną po łacinie. Jak można zobaczyć na stronie Watykanu, wszystkie inne wielkie uroczystości, które do tej pory sprawowane były po łacinie, są po włosku. Najwyraźniej mimo p.....a o jedności Kościoła Franciszek ma ją głęboko w d.... A gdzie jedność Kościoła bardziej się wyraża niż w Eucharystii?

Czytałem dywagacje watykanistów, że śmierć Benedykta otworzyła drogę do abdykacji Franciszka. Byłby to jeden z piękniejszych owoców pobożnej śmierci papieża Ratzingera i piękny dar Franciszka dla Kościoła.

***

Żeby nie być gołosłownym

Dies sunt tristitiae

Quia migravit ad Dominum beatissimus Pater Benedictus. Wysyłałem mu zawsze życzenia po łacinie; nie dostałem nigdy bezpośredniej odpowiedzi, tylko, pisane również po łacinie, oficjalne odpowiedzi z Sekretariatu Stanu. Bardzo to było szczególne dla mnie, była w tym jakaś myśl, że papież te łacińskie życzenia przynajmniej widział. I byłem o jedną rękę od niego, bo podawał mi rękę o. Augustyn Jankowski, benedyktyn, który był członkiem Papieskiej Komisji Biblijnej i jako taki witał się niewątpliwie z kardynałem Ratzingerem.

A tak poza tym, to jest mi smutno i z innych powodów. Nagromadzenie smutku.