wtorek, 19 kwietnia 2016

Kościele święty, nie zapomnę ciebie

Nad rzekami Babilonu siedzieliśmy,
płacząc na wspomnienie Syjonu.
Na topolach tamtej krainy
zawiesiliśmy nasze harfy.
Bo ci, którzy nas uprowadzili,
żądali od nas pieśni.
Nasi gnębiciele żądali pieśni radosnej:
«Zaśpiewajcie nam którąś z pieśni syjońskich!»
Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską
w obcej krainie?
Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie,
niech uschnie moja prawica!
Niech mi język przyschnie do gardła,
jeśli nie będę pamiętał o tobie,
jeśli nie wyniosę Jeruzalem
ponad wszelką radość moją.
Przypomnij, Panie, synom Edomu,
dzień Jeruzalem,
kiedy mówili: «Burzcie, burzcie,
aż do jej fundamentów!»
Córo Babilonu, niszczycielko,
szczęśliwy, kto ci odpłaci
za zło, jakie nam wyrządziłaś!
Szczęśliwy, kto pochwyci i rozbije
o skałę twoje dzieci.
(psalm 137 [136])

May the words of my mouth 
and the meditation of my heart 
be accepted in thy sight here tonight.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz