Liturgicznie o Maryi

Zacząłem pisać opartą na tekstach liturgicznych modlitwę do świętej Dziewicy, oto jej początek:

Pozdrawiamy Cię, święta Maryjo, w Twoim Niepokalanym Poczęciu, kiedy Bóg wszechmogący przepasał Cię mocą i nienaganną uczynił Twą drogę.

Pozdrawiamy Cię, święta Maryjo, w Twoim świętym Narodzeniu, niech Twoje prośby rozwiążą grzechów kajdany i nas, Twe cnoty sławiących, wprowadzą w niebios podwoje.

Razem

Nadzieja i rozpacz
radość i ból
niewiara i wiara
czas coraz szybszy
trwanie jak ciemność
to za daleko
i już niedługo
dom pełen bliskich
i bez nikogo
człowiek co szuka
anioł co wie

tak jak dwa jeże sobą zdziwione
szukają razem miejsca dla siebie     (Ks. Jan Twardowski)

Nie znałem tego wiersza, znalazłem go wczoraj w nowo kupionym tomiku.

Trwanie jak ciemność. To wszystko. Jeże spotkamy na spacerach z psem wieczornych. Trwanie jak ciemność. I bez nikogo, może tylko z aniołem.

Z pomyślunkiem

Ciekawe, czy ktoś zwrócił uwagę, że w piątkowych nieszporach okresu wielkanocnego antyfona do Magnificat mówi o Krzyżu lub o Męce Pańskiej w kontekście zmartwychwstania. Nie są to więc jakieś przypadkowe antyfony, ale głęboko przemyślane.

Pompa nobilis

Gdy kamień w grobie Go zamknął,

A żołnierz czuwał u wejścia,

Jaśniejąc blaskiem i chwałą

Opuścił mroki żałobne.

Jakże pełne radości i nadziei są te słowa z hymnu jutrzni! Mroki żałobne, mroki krainy umarłych, Pan porzucił, pełen blasku i chwały wszedł w nowe, Boskie życie. Wciąż przypominają nam te słowa o Nocy paschalnej, o dniu zmartwychwstania. Chrystus jako zwycięzca powrócił z Otchłani, z krainy śmierci, skąd nikt dotąd nie powrócił. On pierwszy, pierworodny spośród umarłych. Odwrócił prawa natury, prawa tego świata. Niewinna ofiara uratowała rajskich zdrajców. Teraz więc sławmy Jego Paschę, alleluja.

Jeden z najpiękniejszych tytułów

W Księdze Judyty Bóg nasz nazwany jest wybawcą tych, którzy stracili nadzieję. Jakże dobrze rozumiem to wezwanie, ten tytuł Boży.

 

Pamiętam, jak przeczytałem ten fragment po raz pierwszy i przejął mnie do głębi, zrozumiałem, że mówi o mnie, który wędruję po ścieżkach otchłannych.

Qui salvasti Petrum in mari, miserere nobis, alleluia

Przez długie wieki w dniu dzisiejszym uroczyście wspominano znalezienie Krzyża Świętego, tego Krzyża, na którym Pan Jezus umarł. Do jego znalezienia przyczyniła się bardzo matka cesarza Konstantyna (tego, który dał wolność chrześcijaństwu), święta Helena. Antyfony na ten dzień były po prostu niezwykle piękne, mówiły poetyckim językiem o potędze i chwale Krzyża, o miłości, jaką nam na nim objawił Zbawiciel. Rzeczywiście, przez potęgę Krzyża Chrystus Zbawiciel może nas ocalić, obronić przed nieprzyjaciółmi; Krzyż jest znakiem na naszym czole, jak śpiewaliśmy w Wielką Sobotę, jest sztandarem, który podnosimy wysoko w górę, aby odeprzeć ataki diabła.

O crux, ave, spes unica

In hoc paschali gaudio...

The work of Our Lord's hand

Tyś jest dziełem rąk Pańskich najwspanialszym, święta Maryjo; dzisiaj z Tobą rozmawiamy w ogrodzie, śpiewając litanię do Ciebie. O Matko nasza, nie opuszczaj nas, ale w każdej potrzebie śpiesz nam z pomocą, pocieszycielko strapionych, orędowniczko nasza.