Czyja droga

W Ewangelii św. Mateusza znajdujemy cytat z proroka Izajasza: Przygotujcie drogę Pana (Mt 3:3). Nie 'Panu', tylko 'Pana', Pańską. Drogi Bożej nie trzeba tworzyć, trzeba ją tylko przygotować do chodzenia. Mamy chodzić nie własną drogą, ale drogą Pana. Tak modlił się już natchniony psalmista: Panie, wyrównaj przede mną drogę Twoją (Ps 5:9).

Cytat zapomniany

Łk 6:26

Z wysoka wschodzące Słońce

Wschód z wysokości. W moim pokoju jest nim krzyż, który wisi najwyżej, wyżej niż inne krzyże i ikony. Rozpostarte ramiona Ukrzyżowanego jak promienie słońca, zgodnie ze słowami Habakuka proroka: Promienie z Jego rąk tryskają, moc Jego w nich jest ukryta.

Hiob i Daniel

W Księdze Hioba szatan mówi do Boga: Skóra za skórę. I dotyka Hioba nie-zdrowiem, czyli chorobą. Istnienie w zdrowiu, istnienie w bez-zdrowiu. Istnienie w sensie, istnienie w bezsensie? Cóż nam odpowiesz, Hiobie?

Zejdź, Danielu, do jaskini lwa,
zejdź, Danielu, uczta trwa.

Można kogoś (nie)lubić

Zastanawiam się, czy polskich biskupów w ogóle ktoś lubi – poza nimi samymi? Powinni pewnie poczytać księgę Ezechiela proroka. Co biskup, to rozczarowanie.

Handel na dziś

Czyli fragment dzisiejszego czytania z proroka Malachiasza (3:1-4), wprawiony w Mesjasza Handla: And he shall purify.

Małoduszni

Prorokowi w dzisiejszej antyfonie na Komunię (Iz 35:4) nie chodzi o małodusznych w polskim znaczeniu tego słowa, ale o tych, którzy są lękliwi, którzy są słabego serca, łatwo się załamują. To do nich przychodzi Bóg, aby ich zbawić.

Jeśliby to kogoś interesowało

Druga antyfona z dzisiejszych nieszporów to okrojony nieco wers z proroka Izajasza 31:5. W wersji łacińskiej, oczywiście. 

... i dwie małpki

Z jutrzni dzisiejszej: Simplex fac cor meum (Ps 86[85]:11). 

Prorok nazywa sprawiedliwym człowieka, który zatyka uszy, by nie słyszeć o krwawej zbrodni, i oczy zamyka, by zła nie widzieć (Iz 33:15). To jak te małpki, które zasłaniają oczy, uszy i usta, aby unikać zła w spojrzeniu, słyszeniu i mowie. Mam taką jedną, z zasłoniętymi oczami, bo tylko ta była w sklepie.

Konkubinat

Kościół ma być czystą dziewicą, poślubioną jednemu Oblubieńcowi: Chrystusowi. Wszelki konkubinat jest zdradą Oblubieńca i cudzołóstwem. Zaleca się lekturę księgi Ozeasza.

Dopełnienie

Dziś dopełnia się adwentowe oczekiwanie, bo w czytaniach dzisiejszych, i w mszy, i w brewiarzu, słyszymy słowa, które były responsorium jutrzni adwentowych: super te orietur Dominus, et gloria eius in te videbitur (Iz 60:2b). To się dziś dokonuje: przybycie Światła, pełnego chwały, w osobie Jezusa. Na to Światło czekaliśmy w mrokach Adwentu.

Jako poganie też czekaliśmy na przyjście Zbawiciela, bo On zbawia i ocala wszystkich ludzi. Mimo wielu pokoleń chrześcijańskich pochodzimy przecież z pogaństwa, no, chyba że ktoś pochodzi z ludu Izraela. Dziś oglądamy chwałę Pana, narodzonego dla naszego zbawienia, i ofiarujemy Mu złoto miłości (niewysokiej pewnie próby), kadzidło modlitwy (nie zawsze wonne) i mirrę cierpienia (często bardzo gorzką). Lecz Pan w dobroci swojej przyjmuje nawet takie ułomne dary i obdarza nas swoją nieśmiertelnością, jak głosi dzisiaj prefacja.

A w modlitwie w ciągu dnia uderzyło mnie zdanie: Na oczach Pana, Króla, się radujcie (Ps 98:6). Bo chyba nie ma sensu inaczej się radować. Daj nam taką radość, Panie.

Witaj, Jezu nam zjawiony,
witaj, dwakroć narodzony:
raz z Ojca przed wieków wiekiem,
a teraz z Matki człowiekiem.

Ktoś wie, czy prawdziwą mirrę można gdzieś kupić?

Nienawiść i szukanie

Szukajcie dobra, a nie zła, abyście żyli. (...) Miejcie w nienawiści zło, a miłujcie dobro! (Am 5:14.15). Z jaką mocą mówi Pan te słowa przez proroka. Czy wystarczająco mamy w nienawiści zło? Czy naprawdę szukamy dobra? Abyście żyli...

Oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza (Iz 30:20)

Tak mi się skojarzył ten cytat z tą ikoną. A dziś wspomnienie cichej i pięknej św. Łucji, niech wstawia się za nami.

Virgo beata fortiter ferens omnia,
nec mori recusans pro gloria,
pro nobis pie Deum exora,
     Ut tandem in aula
     exsultemus ætherea,
     pace perpetua;
Atque tecum, virgo
gloriosa, collaudemus
Dominum in gloria. (sekwencja z mszału Sarum)

Bo rosa Twoja jest rosą światłości (Iz 26:19)

To cytat z dzisiejszego czytania. Piękny jest ten obraz świetlistej rosy, światła jako cieczy. Kojarzy mi się z Drzewami Valinoru.

Myśli Pańskie, czyli introit

Pan mówi: Myśli moje są myślami pokoju, a nie udręczenia. Wzywać Mnie będziecie, a Ja was wysłucham i sprowadzę do domu ze wszystkich krajów waszego wygnania (cf. Jr 29:11.12.14).

Tych słów z dzisiejszej mszy pewnie nikt nie słyszał w kościele, chyba że był na mszy po łacinie, z chórem śpiewającym chorał gregoriański, albo na mszy recytowanej. A są to słowa antyfony na wejście w dzisiejszą, 33. niedzielę zwykłą. Są tak piękne, że aż szkoda, iż pozostają tylko w mszale, więc podaję je tutaj dla wszystkich.

Twoje słowo, Panie

Dzisiejsze czytanie z proroka Habakuka: Jak długo, Panie, mam wzywać pomocy – a Ty nie wysłuchujesz? Wołam do Ciebie: Na pomoc! – a Ty nie wysłuchujesz. (...) Jest to widzenie na  czas oznaczony, lecz wypełnienie jego niechybnie nastąpi (Ha 1:2; 2:3). I pytanie: kiedy dla mnie będzie – jest – czas oznaczony, Panie?

Lemiesze i sierpy

Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy (Iz 2:4). Tymi słowami modlimy się dziś w jutrzni. Lecz kiedy one się spełnią? Kiedy świat porzuci wojny i walki, by cieszyć się dobrodziejstwem pokoju?

Z proroka Jeremiasza

Z dzisiejszej lekcji brewiarzowej: Converte me et convertar, quia tu Dominus Deus meus (Jr 31:18).

Werset z Ozeasza

Taki zachwycający poezją cytat z dzisiejszego oficjum: Memoriale eius sicut vinum Libani (Oz 14:8).

Słyszał pan?

Słyszał pan, zapytał mnie jeden z nowicjuszy, że w tym roku papież umył w Wielki Czwartek nogi aż dwóm katolikom?

Słyszałem. Jedni mówią o dwóch katolikach, inni o czterech, inni o pięciu. Bóg jeden wie, jak to było.

Jezus  mówił o kamieniu młyńskim i zgorszeniu wśród wierzących.

Czy to jest powód, aby odejść z Kościoła? Nie, to jest powód, aby z Kościołem współcierpieć, a współcierpienie z Kościołem jest współcierpieniem z Chrystusem, zjednoczeniem z Nim w Jego paschalnej ofierze. Ofiara Chrystusa Pana to posłuszeństwo woli Ojca niebieskiego, nawet jeśli jest ona dla nas w danej chwili niezrozumiała. Posłuszeństwo Kościołowi i Duchowi Świętemu – to musimy zachować, nawet za cenę męki.

Gdy walą się fundamenty*)... Pan w swoim świętym przybytku, na niebiosach tron Pana (Ps 11 [10]:3-4). I z innego psalmu: Deus in medio eius, non commovebitur, adiuvabit eam Deus mane diluculo (Ps 46 [45]:6). I jeszcze: Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! Powiedzcie małodusznym: «Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, aby was zbawić» (Iz 35:3-4).

Baranku Boży, pokaleczony, pokłuty, zmiłuj się nad nami.

______________________________

*) Ty jesteś Skała, i na tej Skale zbuduję mój Kościół (Mt 16:18).