Wielcy męczennicy

Nie mogłem się zebrać, żeby napisać wczoraj, więc robię to dzisiaj: w dniu wczorajszym wspominaliśmy wielką męczennicę, Teresę Benedyktę od Krzyża, bardzo mi bliską świętą opiekunkę. Od wielu lat cieszę się jej obecnością w moim życiu.

A dziś wspominamy innego wielkiego męczennika, także mi bliskiego, św. Wawrzyńca. Pamiętam szczególnie obchodzenie jego święta w 2001 roku, po powrocie z Grand Tour po Anglii. Także doświadczyłem jego opieki.

Od Krzyża

Nowe teksty

Moja droga siostra, Teresa Benedykta od Krzyża, ma już własne teksty w brewiarzu karmelitańskim: własne hymny i własne antyfony do pieśni z Ewangelii. Ma też jakąś dziwną kolektę, której nie znajduję w mszale rzymskim, nie wiem czy to jakieś polski twór. 

Teresę Benedyktę lubię, w końcu to moja krewna, a Maksymiliana Kolbego, niestety, nie jestem w stanie polubić. Jest mi obcy, mimo że w parafialnym kościele jeden z bocznych ołtarzy był z jego obrazem. Ale tak to jest z ludźmi, jednych się lubi od razu, innych się nie lubi, innych lubi się po jakimś czasie...

Wiedza Krzyża

Tak o Krzyżu Chrystusowym pisała patronka dzisiejsza, św. Teresa Benedykta od Krzyża:

Krzyż nie jest końcem; krzyż wznosi się, aby pokazać niebo. Jest nie tylko znakiem, ale i niezwyciężoną bronią Chrystusa: laską pasterza, którą Boski Dawid walczy z niegodziwym Goliatem; którą Chrystus mocno puka do bramy nieba i ją otwiera.

Patronka Europy

Święta Tereso Benedykto od KRZYŻA, módl się dziś za nami.

Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną (Ps 23:4, dzisiejsza antyfona na Komunię).

W porze wieczornej ofiary

Siostro moja od Krzyża –

z komina gazowego pieca

wzniósł się dym – twojej ofiary –

milszy Bogu niż libańskie kadzidło –

oblubienico ukrzyżowanego Żyda

módl się do Niego za nami – gojami

9. sierpnia, święto św. Teresy Benedykty od Krzyża, karmelitanki, męczennicy oświęcimskiej

Niesprawiedliwość mszalna

Można się zastanawiać, dlaczego niektórzy święci byli lub są bardziej poważani w mszale od innych, tzn. zasłużyli na pełen formularz mszalny, podczas gdy inni mają tylko własną kolektę (a czasami, w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego, nawet tego im nie dano), podczas gdy resztę mszy bierze się z tekstów wspólnych.

I tak, na przykład, św. Maksymilian Maria Kolbe ma pełen formularz mszalny, a św. Teresa Benedykta od Krzyża (która też zginęła w Oświęcimiu) ma tylko własną kolektę. Jakieś stopniowanie świętych?

Święta trojga imion

Dziś liturgia stawia przed nami świętą Żydówkę, karmelitankę i męczennicę, zagazowaną w Oświęcimiu: Teresę Benedyktę od Krzyża, w świecie Edytę Stein.

Mam nadzieję, że tylko przez przypadek nie ma o niej wzmianki w dzisiejszym Naszym Dzienniku, który przecież codziennie podaje świętego patrona i mszalne czytania na dany dzień.

Czekając na Wzięcie do nieba (9)

Teraz będą dawne antyfony, niektóre z czasów Alkuina, inne nieco późniejsze, związane z Matką Boga. Nie będę podawał po łacinie, bo i tak nikt nie zrozumie, a pisać dwa razy nie mam siły.

Dziewico, Boża Rodzicielko, z Ciebie wiekuiste Światło raczyło się narodzić; wejrzyj na błagania sług Twoich, abyśmy przez Twe święte wstawiennictwo mogli posiąść królestwo niebieskie.

Dziś jest także święto Teresy Benedykty od Krzyża, karmelitanki, Żydówki, zabitej w Auschwitz. W Wiedzy krzyża tak pisała: Już teraz, żyjąc jeszcze w ciele, uczestniczymy w tym [tzn. Bożym] życiu, jeśli wierzymy; jeśli wierzymy, że Chrystus za nas umarł, aby nam przynieść życie. (...) Krzyż nie jest celem, krzyż wznosi się, aby wskazać na niebo. Nie jest tylko znakiem, lecz także niezwyciężoną bronią Chrystusa: pasterską laską, którą boski Dawid walczy z niegodziwym Goliatem, którą Chrystus z mocą puka w bramę niebios i ją otwiera. (z oficjum czytań na 9. sierpnia)

Przypomnieć tu sobie można procesję z Niedzieli Palmowej, w czasie której krzyżem uderzano w zamknięte drzwi kościoła, które się otwierały, i wchodziła doń procesja, śpiewając hymn Gloria, laus et honor tibi sit, rex Christe, Redemptor.

Moc słów

W dzisiejszej brewiarzowej lekcji czytamy fragment Wiedzy Krzyża św. Teresy Benedykty. Jedno zdanie przemówiło do mnie bardzo mocno.

Nie wiem, jak ono brzmi w oryginale, ale przekład łaciński jest niesamowity. Nie da się tego wytłumaczyć, to po prostu słychać w słowach. Teresa Benedykta pisze o chrześcijanach: In vitam eius immerguntur, ut membra corporis eius fiant – są zanurzani w Jego [Chrystusa] życie, aby stali się członkami Jego Ciała. Zanurzani są – po polsku brzmi to strasznie blado, natomiast immerguntur – niesamowicie głęboko. Przynajmniej dla mnie.