Jeszcze raz Sylwan z Atos

Bardzo przejmujące słowa, a nawet przerażające Bożą bojaźnią: Bez Ducha Świętego dusza jest martwa.

Sylwan z Góry Atos

W jego pismach natrafiłem na, można powiedzieć, komentarz do czytania z dzisiejszej jutrzni (Rz 14:17-19). Sylwan pisze coś takiego: Kościołowi (...) dane jest przez Ducha Świętego rozumieć tajemnice Boże, a jego moc tkwi w świętej myśli i cierpliwości. (...) Pana i Jego chwałę, i wszystko, co niebieskie, poznaje się tylko w Duchu Świętym. (...) Pan kocha człowieka i mimo że stworzył go z prochu, to uwieńczył go Duchem Świętym.

Zapominamy o miłosierdziu

Mówimy, że Bóg Ojciec jest miłosierny. Jezus miłosierny spogląda z obrazu w każdym chyba kościele. A Duch Święty? Czy mówimy, myślimy, o Jego miłosierdziu? Przecież jako Bóg, Duch Święty też jest miłosierny. Oczekuj(e)my Jego miłosierdzia. Modlimy się, aby nas oświecił, prowadził, natchnął, czasami nawet, żeby jako Paraklet nas bronił, ale czy modlimy się o Jego miłosierdzie? Dusza moja oczekuje Twego miłosierdzia, Duchu Święty, kiedy nie wiem, co robić i którędy iść.

Nawet o Maryi mówimy, że jest miłosierna, że jest Królową miłosierdzia, jak w pierwotnej wersji Salve Regina.

Dobrze i źle

Jestem wdzięczny panu organiście w mojej parafii, bo części stałe mszy i sekwencję do Ducha Świętego zaśpiewał dziś po łacinie. Niestety, ludzie łącznie z kapłanem na sekwencję znowu wstali.

Natomiast mam znów do zarzucenia tym, którzy przygotowywali lekcjonarz na rok C, ten nieudany rok C. Ewangelia dzisiejsza: J 14:15-16. 23b-26. Ewangelia sprzed dwóch tygodni, z 6. niedzieli wielkanocnej: J 14:23-29. Po co te powtórzenia? Jak już pisałem przy okazji Wniebowstąpienia, tak wielka uroczystość jak Zesłanie Ducha Świętego powinna mieć tylko jedną Ewangelię, najlepiej tę z roku A, w której Chrystus Pan mówi do Apostołów: Weźcie Ducha Świętego, którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone. Jest to przecież także antyfona do pieśni Zachariasza w dzisiejszej jutrzni. Pamiętam liturgiczną kartkę na Zesłanie Ducha Świętego w Rzymie, w roku Pańskim 1991. To był rok B, i podana była Ewangelia na rok B, ale z uwagą, że można odczytać, także tam podaną, Ewangelię z roku A. Szkoda, że w Polsce nie ma takiej możliwości.

W sekwencji po łacinie nie ma cierni. Jest tylko wszystko szkodliwe, a dokładniej podwójne przeczenie, nihil est innoxium. Nic nie jest nieszkodliwe, czyli, przez litotes, wszystko jest szkodliwe.

Bogu niech będą dzięki, alleluja, alleluja, śpiewane na koniec dzisiejszej mszy: dziękczynienie najpiękniejsze za łaskę okresu wielkanocnego, za misterium paschalne, z którego czerpanie musi nam teraz wystarczyć aż do przyszłego roku.

Wczoraj, mimo kichania, zaszczepiliśmy Huana. Według lekarza nie powinno to spowodować żadnych komplikacji, oby Bóg tak sprawił. Zęba na razie nie ruszamy, ale jeśli infekcja będzie nawracać, trzeba będzie, jak to wet ujął, się nad nim pochylić. Duchu Święty Ożywicielu, pobłogosław Huana.

Odpuszczenie grzechów i miłosierdzie

Duch Święty, jak mówi jedna z modlitw mszału, jest odpuszczeniem grzechów. A jak mówi jeden z psalmów, jest też miłosierdziem lepszym od życia. On napełnia i nasyca nasze dusze, dlatego wznieśmy ręce w imię Jego i wielbijmy Go.

Módlmy się do Ducha Świętego

Od Ciebie nic nie jest mocniejsze, od Ciebie nic nie jest lepsze;

Ty serca oświecasz, przez Ciebie do Ojca wszechrzeczy się idzie, i do Syna.

Źródło rozumu, Dawco radości, lekarstwo na wady, Duchu rady (...)

Darze wybrany, rozumienie dający, dający i miłość, prawego kochający.

Ojca i Syna Duchu, ożywicielu Paraklecie, Tyś palcem Boskiej prawicy. 

(sekwencja na środę po Pięćdziesiątnicy, ok. 1200, anonimowa)

Adwokat

Taki w sądzie, nie w kieliszku. Adwokatem jest Duch Święty, po grecku parakletos. To od czasownika para-kaleo, czyli przy-woływać, po łacinie będzie to ad-vocare, stąd ad-vocatus, czyli przywołany na pomoc. Adwokat w sądzie, czyli obrońca. Taki jest Duch Święty. To więcej niż pocieszyciel. Dobrym tłumaczeniem jest angielskie słowo comforter. Ten, który wzmacnia, daje siłę. Duch, który sprawia, że nie jestem samotny, bo mieszka u mnie, jak zapewniał Jezus (J 14:16).

Dni przed Zesłaniem Ducha Świętego są piękne w liturgii, teksty o Nim mówiące... Ten tydzień jest jak tydzień przed Bożym Narodzeniem, pełen tęsknoty i oczekiwania. Przyjdź, mówi Oblubienica do Ducha. Przyjdź i odziej mnie na ucztę weselną Baranka.

Bez krępacji

Na stronie parafii witraż z Duchem Świętym z bazyliki św. Piotra i podpis: Nie krępuj się. Przyjdź. Działaj. Duchu Święty. 

Trzeba mieć niezły tupet, żeby mówić do Najświętszego i życiodajnego Ducha nie krępuj się.

Nie módlcie się

Nie módlcie się za konkretnego kandydata, którego chcielibyście zobaczyć na papieskim tronie. Arogancją jest mówić Bogu, kogo ma wybrać, kogo wskazać kardynałom. Módlcie się, żeby Bóg dał Kościołowi najlepszego papieża według Bożego zamiaru, nawet jeśli ten zamiar wydaje się nam całkowicie chybiony (wtedy można poczytać Księgę Hioba).

Quod operata est divina dignatio

Kościół dziś modli się w kolekcie o to, aby Bóg dokonał i w naszych czasach tego, co zdziałał w początkach głoszenia Ewangelii. Czy chodzi tu o mówienie językami, spektakularne uzdrowienia, wskrzeszenia, o jakich czytamy w Dziejach Apostolskich? Chodzi o coś o wiele bardziej zwyczajnego, a nie mniej cudownego: chodzi o nawrócenie serca. Bo w dniu Pięćdziesiątnicy nie to było ważne, że Apostołowie mówili różnymi językami, ale to, że wskutek tego tak wiele osób się nawróciło i przyjęło chrzest ku zbawieniu.

Caliginem nostri temporis lumine Spiritus tui dispelle

Ignis ille, qui super discipulos mirandus apparuit, corda nostra ab omni malo potenter expurget.

Pan wśród radości wstąpił już do nieba

A od dzisiaj czekamy na Ducha Świętego, razem z Apostołami, krewnymi Jezusa i Jego dziewiczą Matką. Tak przynajmniej napisano jest w Biblii.

Ześlij, o Chryste, Twojego Ducha nam.

Radości pełna, Pan z Tobą

Święta Maryjo, Dziewico błogosławiona, przynieś nam radość Ducha Świętego!

Cieszę się, że dzisiejsze święto ma tak piękne oficjum i że jest roztropnie umieszczone między Zwiastowaniem a Narodzeniem Świętego Jana, nie tak jak kiedyś, gdy obchodzono je po Narodzeniu Świętego Jana, był to zupełny idiotyzm.

Cieszę się, że mamy święto, w którym tak dużo mówi się o radości, o radości pochodzącej od Ducha Świętego, o radości przynoszonej przez Maryję Pannę. Pismo mówi, że radość jest jednym z owoców Ducha Świętego. Chrześcijaństwo jest religią radości, bo Duch Święty rozlany jest w naszych sercach. Niestety, bardzo często tę radość się przesłania, sprowadza się chrześcijanina do ducha niewoli i strachu. Jak się cieszyć, kiedy się boimy? Dlatego jeszcze raz powtórzmy: święta Maryjo, przynieś nam radość Ducha Świętego!

Co ma się powtórzyć?

W dzisiejszej kolekcie, bardzo starej, bo pochodzącej, jeśli mnie pamięć nie myli, z Sakramentarza gelazjańskiego, prosimy, aby Bóg odnowił w sercach wierzących to, czego Duch Święty dokonał w początkach głoszenia Ewangelii. O co może chodzić? O jakieś cuda? O uzdrowienia? O mówienie różnymi językami?

 

Myślę, że chodzi o coś, czego doświadczyć może każdy z nas na co dzień: chodzi o nawrócenie. Kiedy święty Piotr przemawiał po Zesłaniu Ducha Świętego, to mówił właśnie: Nawróćcie się. Duch Święty dokonuje nawrócenia w naszych sercach, i o to prosimy w dzisiejszej kolekcie. Niech się tak stanie, niech się stanie.

50 dni się wypełniło

Przybądź, Tchnienie stwórcze,

Nawiedź dusze tych, co Twoi,

Łaską z wysoka napełnij

Serca, które stworzyłeś.

Dziś będzie inaczej

Dziś wigilię Pięćdziesiątnicy będę obchodzić nie według brewiarza, ale według mszału, z kilkoma czytaniami ze Starego Testamentu, tak jak w Wigilii wielkanocnej, z psalmami i modlitwami. O. Módl się, jak możesz, nie módl się, jak nie możesz. Ewentualnie potrafisz zamiast możesz.

Wrażliwość Jezusa

Jak mówimy dziś w I nieszporach (bo ja jutro obchodzę Wniebowstąpienie, mam gdzieś durną decyzję biskupów polskich, niezgodną ze słowem Bożym), Jezus modli się do Ojca: Proszę za nimi, nie za światem, bo idę do Ciebie. W tych słowach widać wielką wrażliwość Jezusa, Jego troskę o tych, którzy zostaną bez Niego, bez Niego w takiej postaci, jaką do tej pory znali. Czy i my jesteśmy pośród nich, czy razem ze światem?

Żeby nie było tak ponuro dla odwiedzających

W dzisiejszym drugim czytaniu, wziętym z Listu do Rzymian, czytamy, że miłość Boża jest wylana w serca nasze (5:5). To słowo wylana, po grecku ekkekhutai, jest użyte w czasie, który nazywamy perfectum, a który wskazuje na trwały stan, trwający skutek jakiejś czynności. Duch Święty wylał w nasze serca miłość Bożą, i ona ciągle tam jest.

Jeszcze jedna zagadka

Może ktoś wie, dlaczego Duch Święty jest jak gołębica, a nie jak gołąb?

Ja nie wiem.

Duchu Święty, Panie mój

W roku 754 Pięćdziesiątnica też wypadała 5 czerwca, i wtedy poniósł śmierć męczeńską św. Bonifacy. Podwójna czerwień, liturgicznych szat i przelanej krwi.

Nic mądrego, czego dotąd nie napisałem, na Zesłanie Ducha Świętego nie wymyślę, więc zacytuję słowa z IV Modlitwy Eucharystycznej, mówiące o tajemnicy Ducha Świętego i Jego powiązaniu z misterium paschalnym:

Jezus, zmartwychwstając zwyciężył śmierć i odnowił życie. Abyśmy żyli już nie dla siebie, ale dla Chrystusa, który za nas umarł i zmartwychwstał, zesłał On od Ciebie, Ojcze, jako pierwszy dar dla wierzących, Ducha Świętego, który dalej prowadzi Jego dzieło na świecie i dopełnia wszelkiego uświęcenia.

Wbrew pozorom, Duch Święty bardzo często pojawia się w liturgii, i w brewiarzu, i w Mszy, i w innych sakramentach. Trzeba tylko chcieć Go dostrzec.  Niech On nas prowadzi i uczyni darem dla Ciebie, Ojcze.