Psalmista i astronomia

W psalmie 81:4 śpiewamy: Zadmijcie w róg w czas nowiu, w czas pełni, w nasz dzień uroczysty. A przecież pełnia i nów to dwie zupełnie różne  noce, dwa krańce cyklu księżyca, i odległe od siebie, jeżeli się nie mylę, o ponad 8 dni, czyli ponad tydzień, który mógłby być świętem w Izraelu. Dlaczego więc psalmista wymienia je jednym tchem, jakby były tym samym czasem, tą samą nocą, tym samym świętem?

 

Test nowej czcionki.

Na granicy Testamentów, czyli o potomkach Dawida

Kościół zachodni tylko cztery razy w roku wspomina świętych Izraelitów, świętych Pierwszego Przymierza, stojących na granicy Starego i Nowego Testamentu. Są to: św. Jan Chrzciciel, wspominany dwa razy, św. Josef (Józef), i rodzice Maryi, święci Joachim i Anna. Dziś liturgia zwraca się ku św. Josefowi, opiekunowi Jezusa na ziemi. Trochę dziwnie umieszczono go w Wielkim Poście, bo nastrój tej uroczystości jest raczej adwentowo-bożonarodzeniowy.

Anioł powiedział: Josefie, synu Dawidów, nie bój się wziąć do domu swej małżonki, Miriam, bo z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Urodzi Syna, i nazwiesz Go Jeszua, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów. To wszystko zaś stało się, aby spełniło się słowo, które JHWH powiedział przez proroka: Oto panna pocznie i urodzi syna, i nazwą go Emmanuel, to znaczy Z-nami-Bóg. (Mt 1:20-23)

________________________

Jeszua = JHWH zbawia

Adonaj Elohejnu, Adonaj echad

Panie, Boże Zastępów,

który zawarłeś przymierze z naszym praojcem Abrahamem,

który chodziłeś z Jicchakiem,

który pobłogosławiłeś Jaakowa,
który płodnym uczyniłeś łono Rachel,

który przemówiłeś do Mosze z ognistego krzewu,

który byłeś z Jeszuą ben Nun,

który powołałeś Szemuela w dzieciństwie jego,

który namaściłeś Dawida Twoim świętym olejem,

który w tchnieniu wiatru rozmawiałeś z Elijahu,

który ukazałeś się Jesai pośród serafinów,

który mówiłeś z Jeremijahu przy drzewie czuwającym,

który na tronie z cherubów dałeś się zobaczyć Jechezkelowi,

który do Daniela posłałeś anioła Gabriela,

który przez Michę wskazałeś miejsce Twego narodzenia,

który przez Zecharię zapowiedziałeś swój wjazd do Jeruszalajim Hakodesz,

który przez Hoseę objawiłeś tajemnicę Wielkiego Szabatu,

który przez Habakkuka zapowiedziałeś Twoje zwycięstwo,
który siłą obdarzyłeś Twą służebnicę Jehudith,
który wysłuchałeś modlitwy królowej Esther,
który Szoszanę wybawiłeś od fałszywego oskarżenia, 
który Eliszebie dałeś syna w jej starości, 

który powołałeś Johanana ben Zecharia na Twojego Poprzednika,

który narodziłeś się z Miriam Dziewicy,

który Kefasowi dałeś klucze Twojego królestwa,
który Mariamne z Magdali uwolniłeś od siedmiu złych duchów,

który Johananowi ben Zebadia odkryłeś niebieskie i święte tajemnice,

który wezwałeś nas do Twojego świętego Kościoła,

który przyjdziesz, gdy świat dosięgnie kresu, aby sądzić żywych i umarłych,

ZMIŁUJ SIĘ NAD NAMI!

Dali się im zobaczyć Mojżesz i Eliasz

Tak zapisał Ewangelista (Mt 17:3). Dwaj wielcy prorocy żydowscy, prorocy Starego Przymierza, dali się zobaczyć, czy raczej: zostali ukazani Apostołom przez Boga, kiedy rozmawiali z Jezusem na wysokiej górze. Jakież to musiało być dla Apostołów przeżycie, zobaczyć ojców swej wiary, Mojżesza nauczyciela i Eliasza proroka! Kościół wzywa tych proroków w litanii do Wszystkich Świętych. Powinniśmy dziś błagać o ich wstawiennictwo – Mojżesza i Eliasza – aby Pan obdarzył nas swoim Boskim, niestworzonym, przemieniającym światłem.

Cud Abrahamowy

Codziennie, rano i wieczorem, Kościół wspomina praojca Abrahama, wspomina obietnicę, jakiej udzielił mu Bóg: że będzie ojcem wielu narodów, i że potomkowie jego zdobędą bramy swoich nieprzyjaciół (Rdz 22:17-18); to obietnica wypełniona w Chrystusie i Kościele.

Bóg, Władca wszechświata, ze wszystkich ludzi na całej ziemi wybrał Abrahama, żeby z nim rozmawiać, objawiać mu siebie, zawrzeć z nim przyjaźń przez przymierze. Jakie to niesamowite! Jeden Abraham, wybrany z miliardów istnień ludzkich, aby stać się przyjacielem Boga i ojcem ludu żydowskiego, z którego narodził się Jezus! Niesamowity wybór Boga. Trzeba o tym pamiętać, kiedy wspomina się w liturgii Abrahama. Był dla Boga, w jakiś sposób, szczególnie wyjątkowy.

Święta trojga imion

Dziś liturgia stawia przed nami świętą Żydówkę, karmelitankę i męczennicę, zagazowaną w Oświęcimiu: Teresę Benedyktę od Krzyża, w świecie Edytę Stein.

Mam nadzieję, że tylko przez przypadek nie ma o niej wzmianki w dzisiejszym Naszym Dzienniku, który przecież codziennie podaje świętego patrona i mszalne czytania na dany dzień.

Pamięć o prześladowaniu i męczeństwie ojców w wierze

Arcybiskup warszawski, Kazimierz kardynał Nycz, zarządził, aby 19. kwietnia, w siedemdziesiątą rocznicę wybuchu powstania w warszawskim getcie, o godzinie 10. we wszystkich kościołach archidiecezji biły dzwony, a w mszach tego dnia sprawowanych, w modlitwie powszechnej dodano wezwanie za tych wszystkich, którzy w czasie powstania w getcie zginęli.

Bardzo piękna decyzja, i, w pewien sposób, odważna. Tym bardziej przez to ważna.

She and he

Mary the dawn, Christ the Perfect Day;
Mary the gate, Christ the Heavenly Way!

Mary the root, Christ the Mystic Vine;
Mary the grape, Christ the Sacred Wine!

Mary the wheat, Christ the Living Bread;
Mary the stem, Christ the Rose blood-red!

Mary the font, Christ the Cleansing Flood;
Mary the cup, Christ the Saving Blood!

Mary the temple, Christ the temple's Lord;
Mary the shrine, Christ the God adored!

Mary the beacon, Christ the Haven's Rest;
Mary the mirror, Christ the Vision Blest!

Mary the mother, Christ the mother's Son
By all things blest while endless ages run. Amen.

W liturgii 1. stycznia kilkakrotnie pojawia się myśl św. Pawła, z Listu do Galatów: Bóg zesłał swego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem (Ga 4:4). Pomijając tu teologię św. Pawła, dotyczącą Prawa, możemy to zrozumieć i tak: Jezus narodził się z kobiety, z Maryi, i narodził się pośród ludu Prawa, pośród ludu izraelskiego. Jesteśmy w konkretnej rzeczywistości, a nie w sferze mitów. O Jego pochodzeniu, tym właśnie żydowskim, nie wolno nigdy zapominać, bez niego nie da się w pełni zrozumieć Jezusa, Syna Maryi z Nazaretu.

Po górach i miastach

Zanim postanowiła wieść życie rekluzy matka Christina przez pewien czas mieszkała w Jerozolimie w pustelni na Górze Synaj. Tak możemy przeczytać tutaj. Niesamowite! Tylko czy to Jerozolima przyszła do góry Synaj, czy góra Synaj do Jerozolimy?

Nowa Jerozolima?

Nie należy niczego robić w biegu. Słuchać w biegu też nie należy, bo potem można się kilka godzin głowić nad tym, co się usłyszało.

Dziś właśnie w biegu widziałem i słyszałem w I programie TVP rzecznika prasowego Episkopatu Polski. Na dole ekranu mignęło mi pytanie o dyskryminację katolików w Polsce, zaś ks. dr Józef Kloch mówił o kościele Wszystkich Świętych na pl. Grzybowskim w Warszawie, oraz o znajdującej się po drugiej stronie tegoż placu – świątyni mojżeszowej. Dech mi zaparło, nie wiem, czy od biegu, czy z wrażenia...