Pantokrator, który jest mi najbliższy, pochodzi z góry Atos, z serbskiego klasztoru o nazwie Hilandar. Pochodzi z 13. wieku. Mam jego kilka reprodukcji, bo kopie, pisane przez różne osoby, które widziałem, nie oddają ducha tej ikony. Po prostu nie ta twarz, nie to spojrzenie. Jak jeden z moich angielskich przyjaciół powiedział, oglądając zdjęcie takiej kopii, Jezus wygląda na niej tępo. A ja takiej ikony nie chcę, bo przecież, jak mówi jedno z wielkanocnych responsoriów, piękność Pana podziwiają gwiazdy. A są one jedną z najpiękniejszych rzeczy na świecie po grzechu pierworodnym. Ale te reprodukcje mnie nie zadowalają, jedna za ciemna, jedna za jasna... Szukam Ciebie, Panie, mówi serce moje, będę szukać Twojego oblicza.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz