Listopad bez Muminków

Nie lubię Doliny Muminków w listopadzie. Bardzo przygnębiająca książka, chociaż dolinowa, mimo wszystko. A Etymology Calendar wczoraj przypomniał, że po fińsku 'listopad' to marraskuu. Marras to śmierć, a kuu, miesiąc. Miesiąc, kiedy natura umiera. Mimo to, lubię listopad.

Cała modlitwa

Abba, pomóż...

Nektar bogów

Ciekawa jest etymologia słowa 'nektar', oznaczającego napój nieśmiertelnych bogów w mitologii greckiej. Jest to złożenie z prajęzykowego *nek-, umierać (które widzimy chociażby w łacińskim necare, zabijać), i *terh2-, przeminąć, przejść. Nektar, napój tych, którzy są już poza śmiercią, albo napój, który pozwala przekroczyć śmierć.

Z troski o zwierzęta

Patron dzisiejszy, św. Marcin de Porres, jako chyba pierwszy na świecie zakładał schroniska dla zwierząt, troszcząc się o los bezdomnych stworzeń. Chwała mu za to. A właściwie: chwała Panu za niego.

Ćwiczenie z Mozarta

Jak doskonale muzyka Requiem ilustruje łaciński tekst modlitw mszalnych! Chociażby: ne absorbeat eas tartarus, ne cadant in obscurum, niech nie pochłonie ich piekło, niech nie spadną w ciemności; słychać tu zamęt Otchłani i trwogę mroku; albo: repraesentet eas in lucem sanctam, niech ich przeniesie do świętego światła, jakże jasno brzmi to lucem sanctam!

Pokaż mi drogę, którą mam kroczyć, bo wznoszę do Ciebie moją duszę

Te słowa z psalmu 143 nie pojawiają się w dzisiejszej liturgii rzymskiej, ale są moją osobistą modlitwą w sytuacji, w jakiej się znalazłem. Reszta tego psalmu może jednak być modlitwą za zmarłych, przedstawia niejako ich stan w czyśćcu, jest modlitwą samych zmarłych: Albowiem nieprzyjaciel mnie prześladuje: moje życie na ziemię powalił, pogrążył mnie w ciemnościach jak dawno umarłych. A we mnie duch mój omdlewa, serce we mnie zamiera. Prędko wysłuchaj mnie, Panie, albowiem duch mój omdlewa. Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, bym się nie stał podobny do tych, co schodzą do grobu. Spraw, bym rychło doznał Twojej łaski, bo w Tobie pokładam nadzieję (Ps 143:3-4. 7-8). Przypomnieć warto, że modlimy się tym psalmem w Wielką Sobotę, gdy wspominamy Pański pogrzeb i Zstąpienie do świata umarłych.

Wykrzesać z siebie odrobinę radości

Gaudeamus omnes in Domino, tak się zaczyna msza dzisiejsza: Radujmy się wszyscy w Panu, obchodząc uroczystość Wszystkich Świętych. Trudno dzisiaj o radość*), chociaż Bóg zawsze może jej dać chociażby kroplę. 

Nie myśleć o sobie: cieszyć się chwałą świętych przyjaciół. Zawsze łatwiej z kimś współczuć w jego cierpieniu niż cieszyć się z nim w jego sukcesie. Dziś jednak chwała świętych nie wywołuje w nas zawiści czy zazdrości: gaudeamus. Bo i sam Bóg się cieszy ze swojego zbawionego ludu.

______________________
*) Chociaż w poszukiwaniu radości odśpiewałem I nieszpory; nie wiem, jak to wyszło w uszach Boga...