Taka droga krzyżowa

W mojej parafii Droga krzyżowa odprawiana jest codziennie w Wielkim Poście, i w każdy piątek w ciągu roku. Ale odprawiana jest dziwnie, bo ludzie klęczą w ławkach, osoba prowadząca stoi na ambonie i odczytuje rozważania, nikt nie chodzi od stacji do stacji, z krzyżem czy bez. Za moich czasów, nawet jeśli nie było komu nieść krzyża, wszyscy, razem z osobą prowadzącą, chodzili po kościele od stacji do stacji. Wydaje mi się, że na tym ma droga krzyżowa polegać: na chodzeniu za Jezusem. Ale nie wiem, może teraz wszędzie jest tak, że ludzie klęczą w ławkach, a o stacjach na ścianach zapomniano. 

Słuchajcie dzisiaj głosu Pana

Jezus do kobiet na drodze krzyżowej: Nie płaczcie nade Mną. Polacy: Gorzkie żale, przybywajcie.

Solus non sanctus

Nie lubię zbiorczych rekolekcji i zbiorczej drogi krzyżowej, chociaż niektórzy traktują te rzeczy jako obowiązkowe w Wielkim Poście, jakby było jakieś nakazujące je przykazanie. Zawsze wolałem odprawiać je samotnie, a nie pionowo, równo, sztywno (...) baczność i spocznij.

W Chrystusie mamy odkupienie przez Krew Jego, odpuszczenie grzechów według bogactwa Jego łaski (dzisiejsza antyfona na Komunię).

Moda krzyżowa

Teraz modne są drogi krzyżowe egzystencjalne, antropologiczne, psychologiczne... Zapomina się o Męce Jezusa, fizycznym dźwiganiu krzyża i śmierci na nim, opuszczeniu przez bliskich, nawet przez Ojca niebieskiego... 

W centrum ma być On, Zbawiciel i Odkupiciel, który swoją Męką zdobył dla nas zbawienie.